“ตอนนี้แกก็ตายได้แล้วสินะ”ฉินเฉานึกจะอยากฆ่าภูตผีเพลิงมาตั้งนานแล้ว ในเมื่อตอนนี้เขาก็รู้แล้วว่าใครเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลัง เขาก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องเก็บชายคนนี้เอาไว้อีกต่อไปเขาโบกมือ ลูกกระสุนมากมายก็พลันหันกลับ และพุ่งตรงเข้าสู่หน้าผากของภูตผีเพลิงทันทียังไม่ทันที่ภูตผีเพลิงจะได้เข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้น เขาก็ล้มฟุบ จมลงไปในกองเลือดในชั่วพริบตา“เจ้าสาม!”เฉินเค่อเฉียงเบิกตากว้าง จ้องมองภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้าทันทีเขาไม่คาดคิดเลยว่า คนคนนี้จะมีความสามารถแปลก ๆ อยู่ด้วย“ทุกคนระวังตัวให้ดี ลูกกระสุนระยะไกลไม่มีผลกับมัน!”เฉินเค่อเฉียงกล่าวเตือนทุกคน“งั้นฉันจะฆ่านังผู้หญิงคนนี้เอง”ภูตผีหมัดเดินเข้ามาหาซ่างกวนหยานทันที แล้วยื่นมือไปคว้าข้อมือของเธอเอาไว้“ห้ามฆ่าเธอนะ เก็บเธอเอาไว้เป็นตัวประกันก่อน!”ฝ่ายภูตผีสุนัขรีบเอ่ยเตือน“อ๊ะ!”เมื่อเห็นฝ่ามือสีคล˺าและยังมีขนาดใหญ่โตเอื้อมเข้ามาใกล้ ซ่างกวนหยานก็รีบก้าวถอยหลังออกไป“อ๊ากก!”แต่ในเวลานี้ จู่ ๆ ภูตผีหมัดกลับร้องโอดครวญออกมาด้วยความเจ็บปวดมือที่เขาเพิ่งยื่นออกไปถูกกริชเสียบจนทะลุกริชเล่มนั้นพุ่งทะลุฝ่ามือของเขาไปตรง ๆ ทำให้เลือดสีแดงฉานอาบย้อมต้นหญ้าที่อยู่ด้านล่าง“เจ้าสอง!”เมื่อได้เห็นน้องชายของตัวเองถูกแทง ดวงตาของเฉินเค่อเฉียงก็กลายเป็นสีแดงไปทันที“ใครที่กล้าแตะต้องเธอ มันจะต้องตายไปก่อนเพื่อน”ฉินเฉากล่าว ก่อนที่จะกระโดดลงมาจากต้นไม้“พี่
