รธแต่ฉินเฉากลับยกยิ้มแห่งชัยชนะกลับมาให้เธอแทนมันน่าโมโหจริง ๆ หมอนี่เอาแต่เอาเปรียบเธออยู่ได้!ในเวลาแบบนี้ยังจะมาทำเรื่องแบบนี้อีกอีตาบ้า!ซ่างกวนหยานกระทืบเท้าปึงปังด้วยความโมโหฝ่ายฉินเฉาที่อยู่ข้าง ๆ กำลังเดินตามคนตรงหน้าต่อไปเรื่อย ๆไม่รู้ว่าเดินมาไกลแค่ไหนแล้ว แต่เขารู้สึกได้ว่าพวกเขากำลังเดินลึกเข้าไปในป่ามากขึ้นทุกทีและทันใดนั้นเขาก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายอันคุ้นเคย นั่นทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะกลั้นหายใจกลิ่นอายแบบนี้มัน…..“ในที่สุดก็มาถึงเสียที”หญิงสาวคนหนึ่งที่สวมชุดโบราณและถือขลุ่ยหยกเอาไว้ กำลังนั่งอยู่บนต้นไม้ และก้มหน้าลงมองคนจำนวนหนึ่งที่กำลังเดินอยู่ด้านล่าง“คุณมู่ พวกเรามาพบหัวหน้าใหญ่ครับ”เฉินเค่อเฉียงกล่าวขึ้นมาทันทีมาพบหัวหน้าใหญ่?ผู้หญิงคนนี้คือมู่หว่านชิวในใจของฉินเฉาคิดถึงคนคนหนึ่งขึ้นมาทันทีกุนซือ กุนซือ เป็นแกจริง ๆ งั้นเหรอ?แต่น่าเสียดายที่แกตายไปแล้ว และแผนการของแกก็ล้มเหลวไปแล้วเหมือนกัน“ทำงานล้มเหลว แต่ยังมีหน้ากลับมาที่นี่อีก”มู่หว่านชิวกล่าวออกมาอย่างเย็นชา“ขะ ขอโทษด้วยครับ…..”เฉินเค่อเฉียงรีบกล่าวขอโทษทันทีร่างกายของเขาสั่นเทิ้มไปหมด“พี่ใหญ่จะไปกลัวอะไร? ทำไมถึงต้องพูดจาสุภาพกับนังนี่ด้วย?”ภูตผีเพลิงพูดขึ้นมาด้วยความไม่พอใจนัก “พวกเราห้าภูตผีแห่งกว่างตง เคยที่จะต้องเกรงกลัวใครที่ไหนกัน!”“เจ้าสาม หุบปากเดี๋ยวนี้นะ!”เฉินเค่อเฉียงรีบตวาดออกมาทันที“ปากมากเสียจริ
