มาทันที “ฉันไม่หลงกลเธอหรอก”“นายคิดมากเกินไปแล้ว”ซ่างกวนหยานกล่าวขึ้นมาว่า “อยู่ในสถานการณ์เร่งด่วนแบบนี้ จะมีตำรวจคนไหนที่รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นแอร์โฮสเตส แล้วรีบมาหานายล่ะ? แต่ถ้าหากนายไม่เชื่อก็ไม่เป็นไร”ซ่างกวนหยานหันไปตะโกนเรียกเจ้าหน้าที่ตำรวจที่อยู่ใกล้ ๆ ทันที“ช่วยโยนกุญแจมือสักอันมาทางนี้ทีค่ะ!”เจ้าหน้าที่ตำรวจเหล่านั้นต่างหันไปมองหน้ากัน“ส่งให้เธอไป”ผู้บังคับบัญชาพยักหน้า แล้วกล่าวออกมา “ให้พาตัวเด็กกลับมาให้ได้ก่อน”ผู้บังคับบัญชาคนนี้ชื่นชมในความกล้าหาญของซ่างกวนหยานเป็นอย่างมากเจ้าหน้าที่ตำรวจนายหนึ่ง โยนกุญแจมือของตัวเองไปตรงหน้าซ่างกวนหยานซ่างกวนหยานก้มตัวลงเล็กน้อย เผยให้เห็นสะโพกที่โค้งมนได้รูปของเธอสายตาของเฉินเค่อเฉียงจ้องมองอย่างนิ่งงันไปชั่วขณะฝ่ายซ่างกวนหยานที่หยิบกุญแจมือขึ้นมา ได้นำมันมาล็อกข้อมือของตัวเองเอาไว้ ทำให้มือทั้งสองข้างถูกพันธนาการเข้าด้วยกัน“ทีนี้นายก็ไม่ต้องกังวลอะไรแล้วสินะ?”ซ่างกวนหยานเอ่ยถามเฉินเค่อเฉียงแต่เฉินเค่อเฉียงนั้นยังมีท่าทีลังเลใจอยู่บ้าง“ดูเหมือนว่านายจะไม่ใช่ลูกผู้ชาย หรือว่านายจะไม่มั่นใจในตัวเองมากพอล่ะ?”ซ่างกวนหยานเหยียดยิ้มบนริมฝีปากของเธอเธอกำลังจงใจยั่วโมโหผู้ชายคนนี้“ฉันจะไม่เล่นไปตามเกมของเธอหรอก”แต่ทว่าเฉินเค่อเฉียงกลับตอบกลับมาด้วยน˺าเสียงเย็นชา “แต่เธอก็มีประโยชน์ต่อพวกเราจริง ๆ ยกมือขึ้นเหนือหัว แล้วค่อย ๆ เดินมาทางนี้
