ภาพที่ทั้งสองคนกลายเป็นควันดำและหายไป ทำเอาชางลั่วอ้าปากค้างด้วยความตกใจไม่น้อยนี่มันเรื่องอะไรกัน?เรื่องแบบนี้จะเป็นไปได้ได้ยังไง?เธอยังไม่ตื่นอีกเหรอ? เธอยังอยู่ในความฝันใช่มั้ย?เมื่อคิดได้แบบนั้น ชางลั่วก็หยิกแก้มขาวเนียนของตัวเองอย่างรุนแรงเจ็บ!นี่มันไม่ใช่ความฝัน!พระเจ้า เกิดอะไรขึ้นกันแน่!ไม่รู้เป็นเพราะอะไร จู่ ๆ ชางลั่วก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาอย่างกะทันหันรู้สึกอย่างกับจะมีอะไรบางอย่างพังทลายลงมาทำไมถึงได้เป็นแบบนี้ล่ะ…..ใช่แล้ว เธอยังไม่สบายอยู่ ในเมื่อไม่สบายก็จะต้องรู้สึกปวดหัวอยู่แล้วแต่ไม่ได้ เธอยังไม่หายกังวลเรื่องหลี่นา เธอจะต้องไปดูให้แน่ใจชางลั่วนั้นใช้จิตวิญญาณอันแข็งแกร่ง ก้าวเท้าเข้าไปในอาคารเรียนและมุ่งหน้าไปยังห้องอ่านหนังสือภายในห้องอ่านหนังสือในเวลานี้ ยังมีนักศึกษาที่อ่านหนังสือกันอยู่จำนวนหนึ่งมีคู่รักมากมายที่คอยติวหนังสือให้กันและกัน ดูแล้วน่าอบอุ่นเหลือเกินเมื่อเห็นคู่รักแบบนี้ทีไร หลี่นาก็นึกอิจฉาอยู่เรื่อยไปน่าเสียดายจริง ๆ ที่พี่ฉินเฉาของเธอเรียนจบไปตั้งนานแล้ว พวกเธอจึงทำเรื่องแบบนี้กันไม่ได้น่าเสียดาย น่าเสียดายจริง ๆแต่ทว่าการสอบปลายภาคก็กำลังจะมาถึงในอีกไม่ช้า หลี่นาจึงไม่กล้าหันเหความสนใจไปคิดถึงเรื่องอื่นเธอพลิกหน้าหนังสือ แล้วทบทวนประเด็นสำคัญที่อยู่ในนั้นนักศึกษาชายหลาย ๆ คนพากันจ้องมองหลี่นาที่กำลังอ่านหนังสือในตอนกลางคืนด้วยดวงตาสีเขียววาวโรจน์
