ุนซือกล่าวออกมาเบา ๆ “เจ้าสังเกตเห็นเรื่องนี้ ก็เลยเปลี่ยนมาใช้กำลังในการโจมตีแทนสินะ ดีมาก”อ้าวหานพยายามดึงหอกกลับมา แต่ราวกับว่าเขานั้นไร้พละกำลังถึงจะใช้มือทั้งสองข้างดึกหอก ก็ยังสู้ชายที่ใช้มือเดียวคว้าเอาไว้ไม่ได้“แต่น่าเสียดายที่พละกำลังของเจ้าก็ขึ้นอยู่กับพลังธาตุของเจ้าไปด้วย การทำลายวิชาคาถาไม่ได้ทำลายเพียงแค่วิชาต่าง ๆ เท่านั้น แต่มันยังรวมไปถึงพลังธาตุของเจ้าด้วยเหมือนกัน ถ้าหากเจ้ากลายเป็นคนธรรมดา เจ้าก็ไม่สามารถมายืนอยู่ตรงหน้าข้าได้อย่างสง่าผ่าเผยอีกต่อไปแล้ว”กุนซือกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ใช่แล้ว เป็นสหายเศษเดนแทนยังไงล่ะ!”“สลายไปซะ!”อ้าวหานเห็นท่าไม่ดี เขารีบกลายร่างเป็นมังกรสีขาว และคิดที่จะบินหนีไปแต่กุนซือตวัดกระบี่ ทันใดนั้นแสงสีทองได้สาดส่องไปยังร่างของอ้าวหานอ้าวหาน ซึ่งกลายเป็นมังกรสีขาวล้มฟุบลงไปนอนอยู่บนพื้นแน่นิ่งไม่เคลื่อนไหวเมื่อไม่มีคาถาอาคม มังกรตัวนี้ก็ไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะบิน“ดูสิ ดูสิ”กุนซือส่ายหน้า ก่อนที่จะพุ่งทะยานไปเหยียบอยู่บนร่างของมังกรสีขาว “ดูท่าทางของเศษเดนอย่างเจ้าเข้าสิ มันทำให้คนอื่น…อดหัวเราะเยาะออกมาไม่ได้”กุนซือหัวเราะลั่น แล้วกล่าวต่อไป “บอกว่าข้าคือเศษเดน แล้วเจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร? เจ้าก็เป็นได้แค่มังกรอสูร และยังเป็นมังกรอสูรที่ถูกข้าเชือดเสียด้วย มาลองคิด ๆ ดูแล้ว ข้าควรจะตัดหัวของเจ้ามาแขวนเอาไว้บนผนัง เพื่อเป็นของที่ระลึกจากการล่าส
