้าตัวฉินเฉาเอาไว้ แล้วอุทานออกมา“นายจะทำอะไร!”“ฉันก็จะไปร่วมสนุกด้วยคนน่ะสิ”“นี่นายบ้าไปแล้วเหรอ?”โรซ่กลอกตาใส่ฉินเฉา “ไม่เห็นหรือไงว่ากระบี่ที่ผู้ชายคนนั้นถืออยู่มันแปลกมาก? แม้แต่มังกรที่น่ากลัวตัวนั้นยังถูกเขาจัดการเลย”“ก็แค่เศษเดนสองคน คอยดูเถอะว่าฉันจะจัดการพวกมันยังไง”ฉินเฉากุมมือของโรซี่เอาไว้ “เธอก็รู้นิสัยของฉันดี เพราะฉะนั้นไม่ต้องเกลี้ยกล่อมฉันหรอก รอฉันอยู่ที่นี่เถอะนะ”“เพราะฉันรู้นิสัยของนายดี ดังนั้นฉันถึงได้ห้ามนายเอาไว้ยังไงล่ะ”โรซ่กล่าวออกมา “ถ้าหากนายเป็นอะไรขึ้นมา แล้วจะทำยังไง?นายดูสิ เสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ก็ถูกทำลายไปแล้ว พวกเราได้ผลประโยชน์ชิ้นใหญ่มาแล้ว ภารกิจก็สำเร็จแล้วไม่ใช่เหรอ?”“ไม่มีประโยชน์หรอก”ฉินเฉายิ้มออกมา เขาจ้องมองดวงตาคู่สวยของโรซี่ที่เปล่งประกายระยิบระยับ “นี่คือแผนการที่กุนซือและพ่อของเธอรวมหัวกันเพื่อจัดการฉัน ถ้าหากมันไม่สำเร็จ พวกเขาก็จะต้องคิดหาวิธีอื่นต่อไป โรซี่ฉันมีเรื่องหนึ่งที่อยากจะถามเธอก่อน”“นายถามมาสิ”โรซี่ไม่รู้ว่าจู่ ๆ ฉินเฉาก็นึกอยากจะถามอะไรขึ้นมา“ถ้าหากว่าฉันกับพ่อของเธอต้องสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย เธอจะเลือกยืนอยู่ฝั่งไหน?”“นายยังจะถามอีกเหรอ?”โรซี่กลอกตาใส่ฉินเฉาอีกครั้ง ราวกับว่าฉินเฉานั้นถามอะไรที่ไร้เดียงสามากออกไป“ฉันก็ต้องเลือกยืนอยู่ข้างคนลามกอย่างนายอยู่แล้ว”เธอกล่าวออกมา พลางขยับตัวเข้าไปใกล้หูของฉินเฉาและพ่นลมหายใจออกม