ในขณะที่คนของสำนักปีกเทวะและอ้าวหานกำลังเผชิญหน้ากันทางด้านฉินเฉาก็กำลังขมวดคิ้วมุ่น“โรซี่ ดูเหมือนว่าพวกเราเกือบจะถูกเล่นงานเข้าให้แล้ว”“จริงด้วย…..”โรซี่พยักหน้า “ไม่คิดเลยว่าภายใต้เสาต้นใหญ่จะมีแผนการร้ายซ่อนอยู่ ให้ตายเถอะ มาทำลายอารมณ์ชื่นชมเสาต้นยักษ์ของคนอื่นซะได้!”“เอ่อ…..”ฉินเฉาคิดในใจ ทำไมโรซี่ถึงไม่เอาจริงเอาจังบ้างเลยแต่ช่างมันเถอะ เพราะถึงยังไงเขาก็ไม่ใช่คนเอาจริงเอาจังเหมือนกัน“เธอคิดว่าใครเป็นคนหักหลังพวกเรา?”ฉินเฉาเอ่ยถาม“อาจจะเป็นพ่อของฉันก็ได้”โรซี่คาดเดาความจริงได้อย่างแม่นยำ “เขาจะต้องร่วมมือกับใครสักคน จนสามารถทำการใหญ่ขึ้นมาแบบนี้ได้”“โอ้ ไม่ใช่เพราะว่าเขาต้องการกำจัดฉัน ก็เลยทำเรื่องแบบนี้ขึ้นด้วยตัวเองหรอกเหรอ?”“เขาไม่กล้าทำอะไร ก่อนที่จะรวบรวมดวงวิญญาณของนายมาได้หรอก”โรซี่กล่าวออกมา “ฉันรู้จักผู้ชายคนนั้นดี เขาทั้งเจ้าเล่ห์ แล้วก็ขี้ขลาด อย่ามองว่าเขาเป็นราชานรกเลย ที่จริงแล้วเขาก็เป็นแค่คนที่ขี้ขลาดและน่าสมเพชเท่านั้น การถูกจองจำเอาไว้หลายพันปี มันได้ทำลายความกล้าหาญของเขาไปจนหมดแล้ว”“ทำไมถึงได้พูดกับพ่อตัวเองแบบนั้นล่ะ?”“เขาไม่ได้มองว่าฉันเป็นลูกสาวเลยด้วยซ˺าไป”โรซี่ยักไหล่ แล้วกล่าวออกมาอย่างไม่อ้อมค้อม “ในสายตาของเขาทั้งฉันและพี่แมมม่อนก็เป็นเพียงแค่เครื่องมือในการฝึกฝนของเขาเท่านั้น นายไม่รู้หรอกว่าดวงวิญญาณของนายมีเอกลักษณ์และมีความสำคัญต่อพวกเรายังไง
