งกระจัดกระจายหายกันไป”หลี่เจิ้นโบกมือ แล้วกล่าวว่า “พวกเราจะต้องทำสงครามกับนิกายหลัวซา ขอเพียงแค่พวกเราทุกคนรวมพลังกัน การเอาชนะเทพปีศาจฉินเฉาก็จะไม่ใช่ปัญหา”“ใช่ หากพวกเราทุกคนร่วมมือกัน รวมพลังของสำนักฝ่ายธรรมะพวกเราก็จะต้องเอาชนะฉินเฉาได้แน่นอน!”“ข้าขอสาบานว่าจะต้องกำจัดเทพปีศาจตนนี้ให้จงได้!”คนของสำนักฝ่ายธรรมะต่างเปล่งเสียงตะโกนขึ้นมาทันที“……”บรรดาเจ้าสำนักยังคงเงียบกริบฝ่ายถานไห่ เจ้าสำนักของเขาซูซานนั้นส่ายหน้า“ถานไห่ เป็นอะไรไป? เจ้าจะคัดค้านงั้นเหรอ?”“ข้าเพียงแค่ถอนหายใจออกมาเท่านั้น”ถานไห่สะบัดแส้ขนหางจามรีแล้วกล่าวออกมา“ถอนหายใจเหรอ?”หลี่เจิ้นไม่เข้าใจว่าทำไมศิษย์ของตนถึงถอนหายใจออกมาแบบนั้น“นับตั้งแต่วันที่พวกเราได้พบกับฉินเฉา ผู้คนที่อยู่ที่นี่ก็คอยหาเรื่องเขาตลอดเวลา”ถานไห่กวาดตามองไปรอบ ๆ เหล่าเจ้าสำนักที่อยู่ที่นี่ก็เห็นด้วยกับคำพูดนี้เช่นกัน“แต่ผลสุดท้ายคือพวกเราเป็นฝ่ายพ่ายแพ้มาโดยตลอด ส่วนฉินเฉาก็มีพัฒนาการมากขึ้นทุกที จนมาถึงตอนนี้ พวกเราก็ทำได้แค่คอยดูจุดจบของเขาเท่านั้น”ถานไห่ถอนหายใจออกมา “ข้าเองก็แก่มากแล้ว คงจะไม่สามารถสร้างความยิ่งใหญ่ให้แก่เขาซูซานต่อไปได้อีก ในเมื่อสหายลัทธิเต๋าทุกคนมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ ข้าจึงขอใช้โอกาสนี้ในการประกาศเรื่องหนึ่ง นั่นก็คือข้าขอก้าวลงจากตำแหน่งเจ้าสำนักของเขาซูซานอย่างเป็นทางการ!”“ว่าไงนะ! เจ้าไปกินอะไรผิดมาหรือไง?”หลี่เจิ
