้ กำแพงหินที่อยู่รอบ ๆ รวมไปถึงเพดานก็เริ่มซ่อมแซมตัวเองอย่างช้า ๆ“ทำไมเธอถึงยังไม่ไปอีก?”ฉินเฉาเปิดปากพูดขึ้นมาโดยที่ไม่ได้หันไปมองทันใดนั้นพืชต้นหนึ่งก็โผล่ขึ้นมาจากพื้นดินบริเวณด้านหลังฉินเฉาจากนั้นร่างของหญิงสาวที่คุ้นตาก็กระโดดออกมา“ประมุขฉิน ข้าคือผู้อาวุโสสูงสุด มู่ชิง จากศาลาต้นใหญ่”หญิงสาวกล่าวแนะนำตัวเอง “ข้าคิดว่าประมุขฉินน่าจะรู้จักข้าอยู่แล้ว”“ฉันรู้จักแน่นอน”ฉินเฉาเดินไปหาหวงฝู่อิงลั่ว แล้วจ้องมองมู่ชิง พร้อมกับกล่าวว่า“ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสมู่มาหาฉันด้วยเรื่องอะไร?”“ประมุขฉินยังจำได้หรือไม่ ว่าระหว่างเจ้าและศาลาต้นไม้ใหญ่ของพวกเรามีข้อตกลงเล็กน้อยระหว่างกัน”มู่ชิงเอ่ยขึ้นมา“ข้อตกลง? ข้อตกลงอะไรเหรอ?”ฉินเฉาจงใจแสร้งทำเป็นไม่รู้“ประมุขฉิน อย่าได้ล้อเล่นแบบนี้…..”มู่ชิงเริ่มอารมณ์เสียขึ้นมาแต่ดูเหมือนว่าเธอจะรู้ตำแหน่งของตัวเองดี จึงสูดหายใจเข้าไปลึกๆ เพื่อสงบสติอารมณ์ แล้วกล่าวต่อไป“ข้ารู้ว่าข้อตกลงนั้นไม่มีข้อผูกมัด แต่ข้าหวังเพียงว่าประมุขฉินจะเห็นแก่ความสัมพันธ์ของซีเหมินอวี่ชิง”“จะมาทวงบุญคุณกันอีกแล้วเหรอ?”ฉินเฉาเบ้ปาก “ถ้าอย่างนั้นเมื่อครู่นี้ ทำไมผู้อาวุโสมู่ชิงถึงไม่ลุกขึ้นมาพูดอะไรกับฉันเลยสักคำ?”“เป็นความผิดของข้าเอง…..”มู่ชิงทนสบตากับฉินเฉาไม่ได้ เธอรีบก้มหน้าลง แล้วเอ่ยออกมา“ถึงยังไงพวกเราก็ยังเป็นสำนักฝ่ายธรรมะ….. เมื่ออยู่ตรงนั้น ข้าจึงไม่กล้าพูดอะไรออกมา….
