นอื่นก็จะไม่มีความสัมพันธ์กับเขาด้วยเหมือนกัน ทั้งซูเฟยโรซี่ เหลียวชาชา อู่ซิ่น ซวนหยวนอิงจี๋…..ฉินเฉารู้สึกเจ็บปวดใจขึ้นมาทันทีแต่ในขณะนั้นเอง เสียงหัวเราะก็พลันดังขึ้นในหูของเขา“หึ ๆ ๆ ….. ตัวฉันมันช่างขี้ขลาดจริง ๆ ….. แค่นี้ก็ยอมแพ้ซะแล้วเหรอ? รู้สึกขายหน้าชะมัด”“ว่าไงนะ?”ฉินเฉาตกตะลึงขึ้นมา“ให้ฉันออกไปสิ แล้วฉันจะบดขยี้ทุกสิ่งทุกอย่างให้แกเอง”สิ้นเสียง ดวงตาทั้งสองข้างของฉินเฉาก็พลันแดงก˹า ทั่วทั้งร่างกายของเขาปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีดำทันทีกรงเล็บที่แหลมคมคู่หนึ่งได้งอกออกมา“ฮ่าห์!”เสียงคำรามดังก้องไปทั่วทั้งสวนสาธารณะกวงหยวนแห่งนี้ทุกคนพลันหยุดชะงัก แล้วจ้องมองสัตว์ประหลาดตนนี้ด้วยความหวาดกลัว“ฆ่า ฆ่าพวกมันให้หมด!”เงาดำพุ่งเข้าไปกวาดล้างอันธพาลกลุ่มนั้นทันที ฉินเฉาปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังของพวกเขา และแล้วร่างกายของกลุ่มอันธพาลก็ถูกฉีกทึ้งกระจัดกระจายไปทั่วพื้นดิน“นะ นี่มันอะไรกัน?”ชายที่ถูกแจกันหล่นใส่หัวมีท่าทีตื่นตระหนกขึ้นมาแต่ฉินเฉาไม่คิดที่จะปล่อยเขาไป แล้วใช้กรงเล็บกราชากหัวใจของเขาออกมาบีบจนเละเหลือเพียงแค่ซูจีที่ใช้ดวงตาคู่สวยจ้องมองชายที่เหมือนปีศาจตรงหน้าด้วยความตื่นตระหนกเท่านั้น“ตาย!”ปีศาจตนนั้นก้าวเข้ามา แล้วยื่นกรงเล็บเข้าไปหาเธอกรงเล็บนี้ทั้งรวดเร็วและรุนแรงมาก สายลมพลันส่งเสียงคำรามหวีดหวิวแต่จู่ ๆ กรงเล็บนั้นก็หยุดชะงักที่หน้าผากของซูจี นั่นทำให้ฉินเฉาส่งเสียงคำรา
