มาเทียบกับเพลิงวิบัติเก้าสวรรค์ของข้าได้ยังไง?”เฮยฉีหลินหัวเราะเยาะ เขายื่นมือคว้ากลุ่มเพลิงสีแดงดำและชูมือขึ้นไปบนอากาศเปลวไฟที่พวยพุ่งเข้ามานั้นถูกเพลิงวิบัติเก้าสวรรค์ดูดกลืนเข้าไปก่อนที่จะหลอมรวมกันภายในชั่วพริบตาไม่ว่าเปลวไฟจะพุ่งเข้ามาอีกสักกี่ครั้ง เฮยฉีหลินก็ดูดกลืนมันเข้าไปในฝ่ามือโดยไม่คิดที่จะปล่อยมันไปเปลวไฟสีดำกำลังควบแน่นอยู่ในมือของเขา“ไปเลย!”เขาเหวี่ยงแขนขว้างเปลวไฟนั้นเข้าใส่ประตูตูม!เสียงระเบิดพลันดังลั่น ประตูฟินิกส์ถูกทำลายไปในทันทีดูเหมือนว่าเฮยฉีหลินจะไม่ได้สนใจมันมากนัก เขายกเท้าและก้าวเดินเข้าไปในประตูทั้งเสวียนเฟิงและไป๋เจ๋อต่างก็เดินตามเขาเข้าไปด้วยเหลือเพียงเหล่าครึ่งเซียนกลุ่มหนึ่งเท่านั้นที่ยังคงมองด้วยความตะลึงงัน“พะ พวกเรา… จะตามเข้าไปด้วยดีมั้ย…..”“เอ่อ ลืมมันไปเถอะ……”“นั่นสิ พวกเราไปเข้าทางประตูบานอื่นกันดีกว่า…..”ครึ่งเซียนเหล่านี้รู้สึกหวาดกลัวเฮยฉีหลินเป็นอย่างมากผู้ชายที่น่าขนลุกคนนั้น ไม่เจอกันอีกเลยจะดีกว่าเหล่าครึ่งเซียนต่างพากันบินไปยังประตูของทางทิศอื่นทันที……………………………….“นี่พวกเรามาอยู่ที่ไหนกัน?”หลังจากที่เข้ามาได้แล้ว ฮั่วไห่ก็พลันขมวดคิ้วมุ่นอย่างอดไม่ได้ตรงหน้ามีทางเดินที่ทอดยาวออกไป แต่พวกเขาไม่รู้ว่ามันเป็นทางเดินไปที่ไหนรอบด้านมีกำแพงสูงชัน ซึ่งฮั่วไห่ได้ลองใช้วิชาฝ่ามือโจมตีดูแล้วแต่มันก็ไม่สะเทือนเลยแม้แต่น้อย เห็นได้ชัดว่ามันแข็งแ
