ากมายรีบวิ่งเข้ามาลากตัวฉินเฉาออกไปจากหน้าต่างทันที“เชี่ย หางานไม่ได้ก็จะฆ่าตัวตายเลยเหรอ จะเกินไปหน่อยแล้ว!”“บ้าไปแล้วหรือไง อย่างตายมากนักก็ไปตายที่อื่นสิวะ!”“ไอ้น้อง มันไม่คุ้มหรอก ไปหางานอื่นเถอะ ชีวิตมีแค่ครั้งเดียวเท่านั้นนะ”ท่ามกลางเสียงพูดของผู้คนมากมาย ฉินเฉาเดินออกมาอย่างไม่สนใจใครทั้งสิ้นมารดามันเถอะ มันไม่ได้ผลจริง ๆ ด้วยดูเหมือนว่าเขาจะต้องเดินไปตามเนื้อเรื่องจริง ๆก็ได้ ให้ฉันดูหน่อยเถอะ เซียนหมอก นายจะเล่นอะไรกันแน่ฉินเฉาก้าวเท้าเดินออกไปจากอาคารจากความทรงจำในวันนั้น เขาเดินไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ตเพื่อแวะซื้อข้าวกินจากนั้นเขาก็ถือกล่องข้าว แล้วเดินผ่านตึกรามบ้านช่องในย่านนี้ฉินเฉาจึงเดินไปเดินมาอยู่ข้างล่างหลายรอบ แต่ก็ไม่พบแจกันที่ตกลงมาเสียที“เชี่ย ไม่นะ!”จู่ ๆ ฉินเฉาก็เบิกตากว้างทันที “นี่มันอะไรวะเนี่ย!”ในตอนนั้นเอง จู่ ๆ แจกันสีดำก็หล่นลงมาจากอาคารฝั่งตรงข้ามอย่างกะทันหัน“เชี่ย อยู่ตรงนั้นนี่เอง รอบิดาก่อนสิวะ!”
