โกรธมากจนถอดใจ กลับไปยังตำหนักราชันย์ภูตขึ้นมาจริง ๆ มันจะต้องแย่แน่“หยะ อย่าสร้างปัญหาสิ…..”“ฉันสร้างปัญหาที่ไหน….. ที่นี่งั้นเหรอ…..”โรซี่กล่าว พลางดึงคอเสื้อของตัวเองลงมา เผยให้เห็นความอวบอิ่มและขาวนวลที่อยู่ด้านในร่องลึกนั้นเกือบจะทำให้ดวงตาของฉินเฉาพุ่งเข้าไปด้านในอยู่แล้วความเซ็กซี่ของผู้หญิงคนนี้ทำให้พลังในการต่อสู้ของเธอเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งแสนแต้ม“พะ พวกเราต้องใช้เวลาให้ถูกต้องนะ”“แน่นอน พวกเรากำลังคุยธุระกันอยู่ไม่ใช่เหรอ? ฉันก็แค่หาวิธีที่สะดวกขึ้นเท่านั้น แบบนี้ก็ไม่เลวเลยว่ามั้ย?”โรซี่กล่าวออกมา พลางขยับบั้นท้ายอวบ ๆ ของเธอเสียดสีที่หว่างขาของฉินเฉาสัมผัสของความอบอุ่นที่ได้รับทำให้ฉินเฉาน้อยชูชันขึ้นมาทันที“โอ้ มีเด็กไม่รักดีอยู่ตรงนี้ด้วย”โรซี่หน้าแดง แล้วพูดขึ้นมาอย่างน่ารัก “จะหาสถานที่อุ่น ๆ มาขังมันเอาไว้ดีมั้ยนะ?”สิ่งที่ผู้หญิงคนนี้พูดออกมาล้วนแฝงความยั่วยวนเอาไว้ดวงตาของฉินเฉาเริ่มกลายเป็นสีแดงเล็กน้อยแย่แล้ว แบบนี้จิตมารจะไม่โผล่ออกมาหรือไง?“เจ้าหนุ่มฉิน รีบควบคุมมันไว้เร็วเข้า จิตมารของเจ้าเริ่มแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ แล้วนะ!”ขอเพียงแค่มันเกี่ยวข้องกับอารมณ์ปรารถนาที่พลุ่งพล่าน แค่นั้นจิตมารของฉินเฉาก็ปลุกให้ตื่นขึ้นมาแล้วฉินเฉารีบโคจรพลังเทพไปทั่วทั้งร่างกาย และเปลี่ยนมันให้กลายเป็นพลังพุทธะอันแข็งแกร่ง แล้วเริ่มใช้พระสูตรหัวใจเพชรทำสมาธิ เพื่อทำให้จิตใจของเขาสงบ
