“เมื่อก่อนฉันเคยเป็นโรคกลัวความสูง”ฉินเฉาเอ่ยตอบออกไปตามตรง“อุ๊บ…..ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”โรซี่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “ที่แท้ประมุขฉินผู้น่าเกรงขามก็เป็นโรคกลัวความสูงนี่เอง!”“มันตลกมากเลยหรือไง…..”ฉินเฉาหันไปมองหวงฝู่อิงลั่ว “เธอดูสิ อิงลั่วยังไม่หัวเราะฉันเลย”“คือ ข้ากำลังคิดว่าโรคกลัวความสูงมันคืออะไรกันแน่”หวงฝู่อิงลั่วเข้าใจความหมายของคำคำนี้ที่ไหน?ฉินเฉาเหงื่อตกทันทีโชคดีที่ยัยนี่ไม่เข้าใจ ไม่อย่างนั้นเธอคงจะหัวเราะเยาะเขาอีกคนแน่“อาจารย์ ศิษย์พบตัวพวกเขาแล้วครับ”ในขณะนั้นเอง มีชายคนหนึ่งกำลังยืนอยู่บนจุดที่สูงสุดของรถไฟเหาะถึงแม้ว่าเขาจะยืนอยู่ที่นั่น แต่กลับไม่มีใครมองเห็นเขาเลยแม้แต่คนเดียวมือทั้งสองข้างของเขาถูกซ่อนเอาไว้ภายใต้แขนเสื้อ และมีกระบี่ทองคำเล่มใหญ่สะพายเอาไว้บนแผ่นหลังและเบื้องหน้าของเขามีกระจกสีทองขนาดเล็กบานหนึ่งกำลังหมุนวนไปมา ดูเหมือนว่ามันจะเอาไว้ใช้ในการส่งเสียง“ดีมาก….. พวกเราไม่รู้ที่มาที่ไปของเด็กคนนั้น ดังนั้นเจ้าจะต้องทดสอบเขา เพื่อภารกิจที่ยิ่งใหญ่ของศาลาปราบเซียน”“อาจารย์โปรดวางใจ ศิษย์อยู่ในขั้นเซียนทองคำระดับกลาง การจัดการกับเขาจะต้องไม่มีปัญหาใด ๆ แน่นอนครับ”“อย่าได้ทะนงตัวเกินไปนัก”เสียงจากอีกด้านหนึ่งของกระจกเอ่ยสั่งสอน “ถึงแม้ว่าพื้นฐานการฝึกตนของคนคนนี้จะอยู่ขั้นธรรมดาสามัญ แต่ว่าเขาก็ยังมีซวนหยวนอิงจี๋คอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง ศาลาปราบเซียนของพวกเร
