นเป็นเพียงแค่มาตรการป้องกันสำรองเท่านั้น”กุนซือกล่าวเหยียดหยาม “ไม่อย่างนั้นลำพังแค่พลังของเจ้า เจ้าคิดว่าจะได้ครอบครองดวงวิญญาณของฉินเฉามาได้งั้นเหรอ? เจ้าจะต้องพ่ายแพ้ให้แก่เขาแน่นอน”“ทำไมจะทำไม่ได้? ในเมื่อดวงวิญญาณทั้งหมดของเขาอยู่ในกำมือของข้าแล้ว หากข้าต้องการ เขาก็ต้านทานข้าไม่ได้หรอก”ซาตานเอ่ยด้วยความโกรธเกรี้ยว“ถ้าเอาแต่คิดแบบนั้น นอกจากเจ้าจะพ่ายแพ้แล้ว บางทีเจ้าอาจจะตายเลยก็ได้”กุนซือลอบคิดในใจเขาเองก็เคยตายมาแล้วครั้งหนึ่งฉินเฉาช่างเป็นคนที่น่ากลัวจริง ๆอีกทั้งยังเหมือนกับแมลงสาบ ไม่ว่าจะเหยียบเท่าไหร่ก็ไม่ตายเขาเกลียดมันเหลือเกินเขาอยากจะบดขยี้อีกฝ่ายให้ตายไปซะและจะไม่ยอมให้อีกฝ่ายได้มีโอกาสใด ๆ อีก“เพราะแบบนั้นเจ้าถึงคิดที่จะมอบพลังให้กับข้างั้นเหรอ?”“ใช่ แต่ถ้าหากเจ้าไม่เห็นด้วย ก็ลืมเรื่องนี้ไปซะ”“ข้าตกลง แต่ว่ามันคือพลังแบบไหนล่ะ?”เรื่องดี ๆ แบบนี้ หากไม่ยอมตกลงก็นับว่าโง่แล้วจะปล่อยให้หลุดมือไปได้ยังไง?“มันก็คือวงแหวนบนหัวของเซราฟยังไงล่ะ”ดวงตาของกุนซือเปล่งแสงวาวโรจน์ “หากข้าเข้าใจไม่ผิด มันคงจะเป็นกุญแจสำคัญที่ใช้เปิดประตูของพระเจ้าใช่มั้ย?”“จะ เจ้ารู้เรื่องนี้ได้ยังไง…..”ซาตานมีท่าทีตื่นตระหนกยิ่งกว่าเดิมชายคนนี้เป็นใครกันแน่ ทำไมเขาถึงได้รู้เรื่องพวกนี้?“คนที่อยู่เบื้องหลังข้านั้นรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง”กุนซือคิดในใจ ผู้ชายที่น่ากลัวคนนั้นมีเทพหูทิพย์ของลัทธิเต๋าอย
