ิตอย่างเพลิดเพลินอยู่ในเมือง ไม่ว่าเธอจะอยากไปโรงเรียน หรือว่าอยากไปทำงาน ฉันก็จะทำให้เธอได้สัมผัสกับมัน”“ไปโรงเรียน? ไปทำงาน?”หวงฝู่อิงลั่วยังคงไม่เข้าใจ “ข้าขอฝึกตนอยู่ในเมืองไท่กู่ดีกว่า ถึงอย่างไรข้าก็ยังเป็นผู้ฝึกตน การฝึกตนจึงเป็นหน้าที่ของข้า ให้ข้าใช้ชีวิตอยู่ในเมือง ข้ากลัวว่าจะอยู่ไม่ได้”“อืม งั้นวันพรุ่งนี้ฉันจะพาเธอออกไปเที่ยว จากนั้นฉันก็จะส่งเธอกลับไปที่เมืองไท่กู่”ฉินเฉาพยักหน้ารับ“ข้า… อยู่กับเจ้าต่อไปไม่ได้เหรอ…..”หลังจากที่หวงฝู่อิงลั่วพูดประโยคนี้ออกไป ใบหน้าของเธอก็พลันขึ้นสีแดงเล็กน้อยอยากตายจริง ๆ ทำไมเธอถึงต้องพูดจาแบบนี้กับผู้ชายที่ไร้ยางอายคนนี้ด้วย“การอยู่ข้างกายฉันมันอันตรายเกินไป”ฉินเฉาพูดออกมาด้วยความสัตย์จริง “ศัตรูที่ฉันต้องเผชิญหน้านั้นแข็งแกร่งเกินกว่าที่จะจินตนาการได้”“ข้ารู้….. อย่างเช่นโจโฉที่เจ้าเจอในวันนี้ใช่มั้ย…..”“ใช่ ศัตรูพวกนั้นทำให้ฉันรู้สึกขาดความมั่นใจขึ้นมา”แม้แต่ถังถัง เทวทูตตัวน้อยที่ถูกเขาย˹ายี เธอถูกเขาโยนให้ไปอยู่ข้างกายหลี่นา และเป็นบอดี้การ์ดให้กับหลี่นาชั่วคราว“แต่ว่าข้าไม่กลัวความตายหรอก!”หวงฝู่อิงลั่วพูดขึ้นมาว่า “แต่งงานกับไก่ตามไก่ แต่งงานกับหมาตามหมา ในเมืองข้าเลือกที่จะติดตามเจ้าแล้ว ข้าก็จะไม่เปลี่ยนใจ”“เฮ้ ฉันไม่ใช่ไก่ และฉันก็ไม่ใช่หมาด้วย”ฉินเฉาโบกมือ แล้วพูดขึ้นว่า“ถ้าหากเธอติดตามฉัน งั้นเธอจะไม่กลายเป็นทาสของฉันหรอก
