ฮ่าห์!”หลังจากที่คิดได้แบบนั้น ซาตานก็แผดเสียงคำรามออกมาทันทีร่างสูงใหญ่ของเขาลุกขึ้นยืน และดึงรั้งโซ่ให้เคลื่อนไหวตามไปด้วยทั่วทั้งนรกกำลังสั่นสะเทือน“นี่น่ะเหรอราชานรกผู้น่าเกรงขาม ข้าว่าเจ้าดูเหมือนกับหมาจรจัดตัวหนึ่งมากกว่า”ในขณะนั้นเอง เสียงเย้ยหยันก็ดังขึ้นข้างหูของเขาซาตานผงะ และใช้ดวงตาสีแดงขนาดเล็กของตนจ้องมองไปรอบด้านทันทีใครกันที่สามารถเข้ามาอยู่ข้างกายเขา โดยที่เขาไม่รู้ตัวได้แบบนี้?เมื่อเขากวาดสายตามองออกไป ก็พบว่ามีมนุษย์ตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งกำลังยืนอยู่ไม่ไกลจากปลายเท้าของเขาเท่าไหร่นักถึงจะบอกว่าอีกฝ่ายเป็นมนุษย์ แต่บนร่างกายก็ไม่มีกลิ่นอายของมนุษย์หลงเหลืออยู่เลยไม่มีแม้แต่กลิ่นของมนุษย์ไม่แปลกใจเลยที่จะสามารถเข้ามาใกล้ตัวเขาได้อย่างเงียบเชียบถึงขนาดนี้ชายคนนั้นสวมเสื้อคลุมสีดำเอาไว้ จึงไม่รู้ว่าใบหน้าที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อคลุมเป็นยังไงกันแน่“เจ้าเป็นใคร บังอาจบุกรุกเข้ามาในดินแดนของข้า!”ซาตานแผดเสียงคำรามออกมาทันที เขายกเท้าข้างหนึ่งขึ้น หมายจะเหยียบร่างนั้นให้จมดินเท้าของเขานั้นใหญ่มาก สามารถเหยียบอาคารหลังหนึ่งได้เลยแต่ชายคนนั้นคว้ากระบี่ทองคำเล่มหนึ่งออกมาจากอก และสกัดกั้นเท้าของซาตานเอาไว้เท้าของเขาจมลงไปบนพื้นถึงสองฟุต แต่ชายคนนั้นกลับยังคงปลอดภัยอยู่เช่นเดิม“อะไรกัน!”ซาตานเบิกตากว้าง เขาไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เห็นผู้ชายคนนี้สามารถป้องกันฝ่าเท้าของเขาเอาไว้ได้อย
