น˺าเถอะ”“อืม…..”หวงฝู่อิงลั่วพยักหน้า “แล้ว… น˺าอยู่ที่ไหนล่ะ…..”“นี่ไง”ฉินเฉาเปิดประตูห้องน˺า แล้วชี้ไปด้านในเนื่องจากเขารีบออกมา ฝักบัวจึงยังคงถูกเปิดเอาไว้ น˺าร้อนได้หลั่งไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง“ละ แล้วถังไม้อยู่ที่ไหนล่ะ?”เมื่อเห็นว่าน˺าไหลออกมาจากฝักบัวไม่ยอมหยุด หวงฝู่อิงลั่วก็เอ่ยถามขึ้นด้วยความแปลกใจ“ไม่มีถังน˺าหรอก เธอต้องถอดเสื้อผ้าออกให้หมด แล้วไปยืนอาบน˺าอยู่ใต้น˺านั้น”ฉินเฉาเอ่ยตอบกลับไป“จะ เจ้ามันไร้ยางอายที่สุด”หวงฝู่อิงลั่วรู้สึกอับอายขึ้นมาอีกครั้ง “แล้วแบบนี้ข้าจะอาบน˺าได้ยังไง?”“เธอว่าใครไร้ยางอายกันหา!”ฉินเฉาตะโกนออกมาเพื่อเรียกร้องความยุติธรรม “คนในยุคสมัยใหม่เขาก็อาบน˺าแบบนี้กันทั้งนั้นแหละ”“คะ คนในยุคสมัยใหม่ไม่มียางอายกันเลยจริงๆ”เธอต่อว่าคนในยุคปัจจุบันเสียแล้วผู้หญิงคนนี้มาจากหมู่บ้านบนป่าเขาหรือไง?“เลิกพูดจาเหลวไหลได้แล้ว ในเมื่อเธอเข้ามาอยู่ในเมืองของพวกเรา เธอก็ต้องทำตามคนในเมืองนี้”ฉินเฉาผลักหวงฝู่อิงลั่ว “รีบไปอาบน˺าได้แล้ว น˺าร้อนพวกนี้มันคือไฟฟ้าและเงินทั้งนั้น”“ไฟฟ้า? เงิน?”หวงฝู่อิงลั่วเอียงศีรษะและครุ่นคิดถึงมัน “หรือว่าที่นี่จะใช้สายฟ้ามาเป็นพลังงาน?”“เรื่องนั้นยังทำไม่ได้”ฉินเฉารีบพูดขึ้นมาทันที “ตอนนี้ยังไม่มีของชิ้นไหนในเมืองที่สามารถใช้พลังจากสายฟ้าได้”“แต่พวกเราก็ทำได้นี่”หวงฝู่อิงลั่วผู้ข้ามผ่านสายฟ้าลงทัณฑ์มาได้แล้วกล่าวขึ้นมา “เจ้าต้องการ
