ถ˺าของหมาป่า แต่ต้องเข้าไปในรังเสืออีกรอบ“ในสำนักราชันย์ภูต มีแต่ที่นี่เท่านั้นที่ปลอดภัย”หวงฝู่อิงลั่วพูดขึ้นมา“เจ้าพักอยู่ที่นี่อย่างสบายใจเถอะ ม่านพลังในตำหนักราชันย์ภูตจะอ่อนแอที่สุดในวันพระจันทร์เต็มดวง เจ้าจะหนีไปตอนนั้นก็ยังไม่สาย วันมะรืนนี้จะเป็นวันที่พระจันทร์เต็มดวงพอดี เจ้ารออยู่ที่นี่สักสองวันให้สบายใจเถอะ”“อิงลั่ว…..”ฉินเฉารู้สึกหวั่นไหวขึ้นมาเล็กน้อยเขาไม่คิดเลยว่าหวงฝู่อิงลั่วจะมีความรู้สึกแบบนี้ให้กับเขานี่เป็นเรื่องที่อยู่เหนือความคาดหมายของเขาจริง ๆ“เจ้า เจ้าอย่ามองข้าแบบนั้นนะ”หวงฝู่อิงลั่วเห็นว่าฉินเฉากำลังจ้องมองเธอด้วยสายตารักใคร่ เธอก็รู้สึกอึดอัด ใบหน้าพลันแดงก˹าขึ้นมาอีกครั้ง“ทะ ที่ข้าทำแบบนี้ เพราะว่าข้าแค่ไม่ต้องการให้เจ้าแต่งงานกับท่านกุ่ยหมู่ของพวกเรา ท่านกุ่ยหมู่คือผู้กล้าที่แท้จริง แล้วจะให้แต่งงานกับวายร้ายอย่างเจ้าได้ยังไง?”“เฮ้ แล้วเธอล่ะ ศิษย์น้องอิงลั่วของฉัน เธอคือผู้กล้าหรือเปล่า?”ฉินเฉาฉวยโอกาสนี้เอ่ยถามกลับไป“ขะ ข้าไม่ใช่อยู่แล้ว….. ข้าเป็นเพียงแค่ศิษย์ตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งเท่านั้น…..”หวงฝู่อิงลั่วส่ายหน้า“ไม่ใช่หรอก”ฉินเฉาก้าวเข้าไปปราชิดตัว จนเกือบจะแนบชิดกับใบหน้าของหวงฝู่อิงลั่วหวงฝู่อิงลั่วทำท่าราวกับกระต่ายน้อยที่ตื่นกลัวทันที เธอรีบก้าวถอยหลัง แต่ฉินเฉากลับคว้าไหล่ของเธอเอาไว้ ไม่ยอมให้เธอถอยหลังไปแม้แต่เพียงครึ่งก้าว“ในเมื่อเธอไม่ใช่ผู้ก
