็นมีอะไรเลย เจ้าตาฝาดแล้ว……”และเมื่อหันหน้ากลับมา เธอก็พบกับจูบของฉินเฉาเสียแล้วริมฝีปากสีแดงที่ค่อนข้างเย็นประกบอยู่บนริมฝีปากของฉินเฉา“อื้อ…..”หวงฝู่อิงลั่วยื่นมือข้างหนึ่งไปทุบฉินเฉาทันทีแต่เมื่อทุบไปสองที เธอก็ไม่มีเรี่ยวแรงอีกต่อไป เธอหน้าแดงก˹าและหายใจติดขัดลิ้นของผู้หญิงคนนี้ช่างน่ากินจริง ๆมันมีกลิ่นมิ้นท์แฝงมาด้วยเล็กน้อยสมแล้วที่เป็นผู้ฝึกตน แม้แต่ลมหายใจก็ยังไม่ธรรมดาน่าอร่อยจริง ๆเพียงแค่จูบเดียวฉินเฉาก็ราวกับเสพติด เขาคว้าตัวหวงฝู่อิงลั่วมาจูบต่อและเมื่อคิดที่จะลงมือขั้นต่อไป ประสาทสัมผัสก็พลันตื่นตัวขึ้นมาและค่อย ๆ ผลักหวงฝู่อิงลั่วออกไป“มีคนมา!”“อะไรนะ!”หวงฝู่อิงลั่วไม่มีเวลาพอที่จะมาอับอาย เธอกำลังตื่นตกใจเป็นอย่างมากเธอกลอกสายตามองไปรอบ ๆ ในห้องนี้มีขนาดเล็กจนน่าอนาถใจอีกทั้งยังไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกใด ๆ เลยผู้ฝึกตนในแปดสำนักบรรพกาลนั้นมีวิถีชีวิตที่เรียบง่ายในห้องนี้มีเพียงเตียง โต๊ะและเก้าอี้เท่านั้น“เจ้า เจ้ารีบไปซ่อนตัวบนเตียงเร็วเข้า!”“หา!”ฉินเฉาหันขวับไปมองที่เตียงนอน“เร็ว ๆ สิ!”หวงฝู่อิงลั่วผลักฉินเฉาขึ้นไปบนเตียงเธอให้ฉินเฉานอนอยู่ด้านใน ก่อนที่เธอจะขึ้นไปนอนข้าง ๆ ฉินเฉาแล้วห่มผ้าคลุมร่างของทั้งคู่เอาไว้ อีกทั้งยังซ่อนศีรษะของฉินเฉาเอาไว้ใต้ผ้าห่มในผ้าห่มผืนนี้หอมชะมัดฉินเฉาสูดดมเข้าไปทันทีปัง!ในขณะนั้นเอง ประตูก็ถูกเปิดเข้ามาอย่างกะทันหันฉินเฉาคิดในใจ คน
