“ท่าน….. ใครทำให้ท่านบาดเจ็บถึงเพียงนี้…..”ในคฤหาสน์ที่อยู่ห่างไกลแห่งหนึ่ง มู่หว่านชิวกำลังคุกเข่าอยู่หน้าโลงศพ พร้อมกับร้องไห้สะอึกสะอื้นและจ้องมองชายที่กำลังนอนอยู่ในนั้นผู้ชายคนนั้นสวมหน้ากากตัวตลกเอาไว้บนใบหน้า บนร่างกายมีรอยแผลและคราบเลือดอยู่เต็มไปหมดเขามีผิวพรรณที่ค่อนข้างขาว แต่แขนทั้งสองข้างกลับเป็นสีดำ ราวกับเพิ่งจะถูกเย็บติดกันในภายหลังในเวลานี้เขากำลังนอนอยู่ในโลงศพ แล้วพึมพำบางอย่างออกมาอัปยศเมื่อเทียบกับความเจ็บปวดแล้ว สิ่งที่เขารู้สึกได้มากกว่าในตอนนี้ก็คือความอัปยศเขาเป็นใคร?เขาคือกุนซือ สติปัญญาของเขาสมควรที่จะอยู่เหนือกว่าใครในใต้หล้าและสวรรค์แต่เขากลับถูกศัตรูของตัวเองวางแผนตลบหลังอย่างไม่คาดคิดเขาคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งและมีสติปัญญาชาญฉลาด ส่วนศัตรูนั้นเป็นพวกที่ไม่คิดอะไรซับซ้อนที่เขาต้องตกอยู่ในสภาพนี้ มันก็เป็นเพราะว่าตัวเขาเองคราวนี้เขาไม่ได้สูญเสียเพียงแค่แขนทั้งสองข้าง แต่ยังสูญเสียอวัยวะส่วนสำคัญไปด้วยหากไม่ได้มีร่างกายเป็นผีดิบ บางทีมันอาจจะไม่คืนกลับมาอีกแล้วก็ได้บัดซบ บัดซบ!เขาจะต้องฆ่ามันให้ได้!ไม่อย่างนั้นก็ไม่อาจที่จะขจัดความเกลียดชังในใจแต่ว่าตอนนี้วิญญาณแรกก่อตั้งในร่างกายของเขาได้ระเบิดไปแล้วและดูท่าว่าจะฟื้นคืนกลับมาไม่ได้ หากไม่ได้ดูดซับปราณแห่งความตายในสุสานถึงหนึ่งร้อยปีแต่เมื่อเวลาล่วงเลยไปถึงหนึ่งร้อยปี พื้นฐานการฝึกตนของฉินเฉาจะเป็นยังไง?ตอ
