ทุกอย่างในโลกใบนี้ล้วนเป็นของนอกกาย สีกาอย่าได้ปล่อยให้ของนอกกายมาสร้างความสับสนให้กับตัวเอง”“หลวงจีนเฒ่าอย่างนายพูดออกมาได้ง่ายดายเหลือเกิน”หลูเหม่ยจวนจ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาคมปลาบ “คนที่ถูกทับอยู่ใต้เสาหลักแห่งกฎเกณฑ์คือแม่ของฉัน ไม่ใช่แม่ของนายนี่ นายก็เลยปล่อยวางทุกสิ่งทุกอย่างลงได้และไม่สนใจเรื่องทางโลกแบบนี้ แต่ว่าฉันทำไม่ได้! นายจะถอยหรือไม่ถอย? ถ้าหากไม่ถอยไป ก็อย่ามาตำหนิว่ากุ่ยหมู่คนนี้เป็นคนหยาบคายก็แล้วกัน!”“ร่างกายของอาตมาเป็นเพียงแค่กายหยาบเท่านั้น”หลวงจีนหงฝ่ากล่าวต่อไปโดยที่ไม่ลืมตา และไม่เงยหน้าขึ้น “หากสีกามีความสามารถก็เอามันไปได้เลย แต่สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของชาวพุทธที่อยู่ด้านหลังของอาตมาจะแปดเปื้อนไม่ได้ ดังนั้นอาตมาจะไม่ยอมถอยแม้แต่เพียงครึ่งก้าว!”“ดีมาก หลวงจีนหงฝ่า นี่คือสิ่งที่นายร้องขอมันเองนะ”ในขณะที่หลูเหม่ยจวนกล่าวออกมา อสูรโลหิตที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าก็พลันเคลื่อนไหวงูโลหิตขนาดใหญ่จำนวนมากเลื้อยเข้าไปพันรัดร่างของหลวงจีนหงฝ่าทันทีอสูรโลหิตเหล่านี้แข็งแกร่งมาก หากพวกมันสัมผัสตัว ทั้งเนื้อหนังและกระดูกจะเน่าเปื่อยทันที“อามิตตาพุทธ…..”แต่หลวงจีนหงฝ่าไม่ขยับแม้แต่เพียงครึ่งก้าวจริง ๆ เขาเพียงแค่พนมมือขึ้นมา ทันใดนั้นจีวรก็พลันเปล่งแสงสีทองสว่างจ้า ซัดให้งูโลหิตเหล่านั้นกระเด็นออกไป“ช่างเป็นกายาทองคำที่ล˺าค่าจริง ๆ”
