“คะ คุณลุง…..”ถึงแม้ว่าตอนนี้หานปิงจะเปลือยเปล่าไปทั้งร่าง แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาสนใจเรื่องนั้น เธอรีบบอกฉินเฉาทันที“ถ้าหากคุณลุงอยากรู้จริง ๆ ….. งั้นฉันจะบอกคุณลุงก็ได้…..”ทำไมจู่ ๆ ยัยนี่ถึงได้ว่าง่ายขึ้นมาล่ะ?ฉินเฉาแปลกใจมากคนที่ไม่ว่าจะทำร้ายยังไงก็ไม่พูดอะไรออกมาสักคำ ทำไมตอนนี้ถึงได้ยอมเป็นฝ่ายปริปากบอกออกมาเอง?“ดูเหมือนว่าเธอจะหวาดกลัวเจ้าจนฝังใจเชียวล่ะ”หลัวเต๋อกล่าวออกมาฉินเฉาเช็ดเหงื่อที่ไหลลงมา เชี่ย แบบนี้ก็ได้เหรอ?“บอกมา ฉันมีความอดทนไม่มากนักหรอก”ถึงจะแอบดีใจมากแค่ไหน แต่ฉินเฉาก็ยังคงตีสีหน้าเย็นชาอยู่เช่นเดิมถ้าหากหานปิงรู้ว่าเธอถูกหลอกด้วยการแสดงของมนุษย์ เธออาจจะอยากฆ่าตัวตายเลยก็ได้“คุณลุง….. ช่วย… ปล่อยฉันลงไปก่อนได้มั้ย…..”โซ่ที่แขวนร่างกายของหานปิงเอาไว้ได้ผนึกพลังของเธอไปด้วยฉินเฉาโบกมือ เคร้ง! ร่างของหานปิงหล่นลงไปบนพื้นทันทีในเวลาเดียวกัน โซ่ที่มือทั้งสองข้างของเธอก็ได้หายไปด้วยมีเพียงบนคอเท่านั้นที่ยังถูกล่ามโซ่เอาไว้ฉินเฉาไม่ใช่คนโง่เขลาที่จะปล่อยผู้หญิงคนนี้ไปจากนั้นเขาก็สลายม่านพลังหยินหยาง ห้องจึงกลับคืนสู่สภาพเดิมอีกครั้งฝ่ายหานปิงรีบนำชุดเอี๊ยมยีนมาสวมลงบนร่างกายอย่างรวดเร็ว ดูท่าว่าผู้หญิงคนนี้คงจะชอบใส่เสื้อผ้าสไตล์นี้จริง ๆชุดเอี๊ยมยีนสีน˺าเงินดำนั้นทำให้เธอดูห้าวหาญและทะมัดทะแมงมาก ซึ่งดูคล้ายกับหลงเบล“คุณลุง… ที่จริงแล้ววงแหวนที่ว่านั่น คือความ
