กจะต้องถึงคราวจบสิ้นแน่ ๆ”“เวรเถอะ ไปลงนรกซะไป!”ฉินเฉาอยากจะเตะผู้หญิงคนนี้เหลือเกินยัยนี่วอนเท้าซะเหลือเกิน“คุณลุง ไหน ๆ คุณลุงก็รู้เรื่องนี้แล้ว ฉันก็ไม่จำเป็นที่จะต้องอยู่ที่นี่แล้วล่ะ….. คุณลุงปล่อยหานปิงไปเถอะนะ”ปีศาจสาวเอ่ยถามออกมาอย่างระมัดระวัง“จะไปก็ไป ฉันไม่ได้ขวางทางเธอเอาไว้สักหน่อย”ฉินเฉาพูดออกมาว่า “ทำไมล่ะ? หรือว่าเธออยากอยู่กินข้าวเย็นด้วย?”“ไม่ใช่แบบนั้น….. คุณลุง คือว่า…..”หานปิงดึงโซ่ที่อยู่บนคอของเธอ “ช่วยเอามันออกไปได้มั้ย…..”“จะทำแบบนั้นได้ยังไง? นี่คือสัญลักษณ์ของมิตรภาพระหว่างเราเชียวนะ”ฉินเฉาเขย่าโซ่จนส่งเสียงดัง “จะให้ตัดมิตรภาพที่มั่นคงแบบนี้ออกไปได้ยังไง?”“ฮือ คุณลุงอ่ะ……”หานปิงแสร้งทำตัวน่าสงสารแต่ตอนนี้ฉินเฉาไม่หลงกลอีกต่อไปแล้วเรื่องแสร้งทำตัวน่าสงสาร เขาเคยเห็นมาเยอะแล้ว“คุณลุง ขอร้องล่ะ…..”“จะขอร้องให้ฉันทำอะไร?”ฉินเฉาเลิกคิ้วขึ้น “ขอร้องให้ฉันเล่นกับเธอต่อเหรอ? ดีมาก ได้เลย!”ฉินเฉากล่าว พร้อมกับดึงโซ่ขึ้นมาอีกครั้งฟ้าว!หานปิงไม่กล่าวอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว เธอกลายร่างเป็นควันสีดำ และรีบลอยหนีออกไปจากห้องของฉินเฉาทันที“ยัยนี่หนีไปเร็วชะมัด”ฉินเฉายักไหล่“เจ้าหนุ่มฉิน พื้นฐานการฝึกตนของเจ้าได้มาถึงคอขวดแล้ว อย่าเพิ่งไปสนใจเรื่องวงแหวนเลยจะดีกว่า”หลัวเต๋อรีบกล่าวออกมาว่า “ตอนนี้เจ้ามีสองปัญหาใหญ่ที่จะต้องแก้ไขให้เร็วที่สุด”“ปัญหาอะไร?”“หนึ่งคือเรื่องการ
