“คุณลุงอยากให้หานปิงส่งจูบอันหอมหวานให้บ้างมั้ย?”หานปิงคลี่ยิ้มออกมา“อย่าเลย ฉันรับไม่ได้หรอก”ฉินเฉาปฏิเสธอย่างไม่ลังเลเลยสักนิด“ทำไมล่ะ!”หานปิงกล่าวด้วยความประหลาดใจ “ฉันก็เป็นคนสวยคนหนึ่งเหมือนกันนะ ถึงจะไม่ได้สวยมาก แต่ก็ยังเป็นคนสวยอยู่ดี!”“มีคำกล่าวเอาไว้ว่า อีเห็นมาอวยพรปีใหม่ไก่ นับว่าไม่หวังดี [1]หานปิง ถึงเธอจะไม่ใช่อีเห็น แต่เธอก็ไม่ใช่คนดีหรอก”ฉินเฉากล่าวออกมาอย่างไม่ไว้หน้า“ฮือ คุณลุงพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง?”หานปิงมีสีหน้าโศกเศร้า “พูดแบบนี้กับฉันได้ยังไง? ฉันเป็นแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่น่ารักเท่านั้นเองนะ คุณลุงพูดแบบนี้ มันทำให้ฉันเสียใจมาก….. ฮือ…..”“ฉันคิดว่าฉันพูดเบามากแล้วนะ”ฉินเฉายักไหล่“เธอไม่อยากเป็นอีเห็นเหรอ? หรือว่าเธออยากเป็นไก่ล่ะ?”“ไปตายซะคุณลุง คุณลุงน่ะสิที่เป็นไก่!”หานปิงเถียงฉินเฉาไม่ออกแบบนี้อยู่เสมอ เธอโกรธจะตายอยู่แล้วจะดีจะร้ายยังไง เธอก็เป็นถึงราชาปีศาจในดินแดนนรก เป็นกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่เชียวนะแต่เธอกลับต้องมาหัวหมุนเพราะถูกมนุษย์คนหนึ่งล้อเล่นแบบนี้เกลียดจริง ๆ“คุณลุง ฉันแปลกใจมากเลย ทำไมคุณลุงถึงได้ยกเลิกการกักบริเวณของสตรีศักดิ์สิทธิ์ล่ะ? เซราฟจัดการไม่ได้ง่าย ๆ ไม่ใช่เหรอ? เขามีร่างกายเป็นอมตะนี่”“ฉันรู้ว่าหมอนั่นมีร่างกายเป็นอมตะ”ฉินเฉาพยักหน้า “ถึงมันจะยากไปสักหน่อย แต่ฉันก็จัดการเขาได้แล้ว”“คุณลุงไปพิชิตก้นของเขา เขาก็เลยตกหลุมรักคุณลุงเ
