มิคาเอลหลุดออกมาจากผนึกภาพวาดนรกขาวดำก็จะไม่มีฉัน และตอนที่ยัยนั่นปรากฏตัวก็จะไม่มีใครมาคอยขวางทาง และแกก็จะไม่ได้ออกมา เมื่อไม่มีแกแล้วผลประโยชน์ทั้งหมดของสงครามศักดิ์สิทธิ์ก็จะตกอยู่ในมือของยัยนั่นคนเดียว”“ว่าไงนะ…..”ร่างของเซราฟนิ่งงันไปชั่วขณะในที่สุดเขาก็เข้าใจเสียทีว่าทำไมตอนที่เขาพ่ายแพ้ให้กับฉินเฉา มิคาเอลถึงได้พูดถึงอาร์ติแฟคที่พระเจ้าทิ้งเอาไว้อย่างไม่ตั้งใจ อย่างฮาร์ปมรณะตัวนี้ที่แท้นังนั่นก็วางแผนแบบนี้เอาไว้“มิคาเอล มิคาเอล! ข้าจะกำจัดเจ้า!”“แกไม่มีโอกาสได้ทำแบบนั้นหรอก”จู่ ๆ ฉินเฉาก็หัวเราะออกมา“ทำไม?”“เพราะว่าเวลาตายของแกกำลังจะมาถึงแล้วยังไงล่ะ”ฉินเฉากล่าวออกมา ในขณะเดียวกันก็คว้าร่างของเซราฟเอาไว้แล้วยกฝ่ามือข้างซ้ายที่เปล่งแสงสีขาวสว่างจ้าแนบเข้ากับหน้าอกของอีกฝ่ายหากไม่ฉวยโอกาสฆ่าเซราฟในขณะที่พลังยังไม่ฟื้นคืนกลับมา เขาก็คงจะสูญเสียโอกาสครั้งยิ่งใหญ่ไปแน่“ฝ่ามือปีศาจเก้าเร้นลับ!”ตูม ตูม ตูม!ร่างกายของเซราฟพลันถูกโจมตีอย่างต่อเนื่องทันทีเปลวไฟสีขาวแผดเผาเลือดและเนื้อให้ไหม้เกรียม และพุ่งกระจายออกมาจากร่างกายของเขาทันที“เปล่าประโยชน์ เปล่าประโยชน์”คราบเลือดปรากฏอยู่ที่มุมปากของเขา เขากล่าวเย้ยหยันออกมาว่า “ข้าเป็นอมตะ ใครก็ฆ่าข้าไม่ได้”“ความอมตะไม่มีอยู่จริงหรอก”ฉินเฉาเหยียดยิ้มออกมาเขารู้สึกได้ว่าพลังของเขาค่อย ๆ ฟื้นคืนกลับมาอย่างต่อเนื่องและเซราฟเองก็คงจะเป็นเช่
