ั้งทุกอย่างพลันมืดสนิท มองไม่เห็นอะไร สัมผัสสิ่งใดไม่ได้…..“เป่าถง นะ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”ฉินเฉารู้สึกตื่นตระหนกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนกาลเวลานั้นไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ จริง ๆไม่ใช่ว่าเขาย้อนเวลากลับไปอีกแล้วเหรอ?“นายท่าน ไม่ต้องกลัวนะคะ นี่เป็นเพียงแค่ภาพสะท้อนที่หลงเหลืออยู่ของฮาร์ปมรณะเท่านั้นค่ะ…..”เสียงของเป่าถงดังขึ้นมา “เป่าถงใช้พลังเฮือกสุดท้ายในการปกป้องร่างกายของนายท่านเอาไว้แล้ว นายท่านจะได้ไม่สูญสลายไปในภาพสะท้อนเหล่านี้ แต่นายท่านจะต้องสงบใจเอาไว้ และทำตัวให้เหมือนกับกำลังดูหนัง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ห้ามลงมือและห้ามส่งเสียงออกไป ไม่อย่างนั้นนายท่านจะต้องเข้าไปพัวพันกับกระแสพลังในช่วงเวลานี้ค่ะ”“เชี่ย นี่คือการตอบโต้ครั้งสุดท้ายของฮาร์ปมรณะงั้นเหรอ!”“ค่ะ มันต้องการที่จะส่งนายท่านเข้าไปยังกระแสพลังในช่วงเวลานี้….. แต่นายท่านไม่ต้องกลัวนะคะ เป่าถงจะอยู่เคียงข้างนายท่านค่ะ”น˺าเสียงอันอบอุ่นของเป่าถงทำให้ฉินเฉารู้สึกได้ถึงความปลอดภัยแสงสีทองเปล่งออกมาจากร่างกายของเขา ทำให้เห็นสภาพแวดล้อมรอบด้านในเวลานี้ฉินเฉาค้นพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ในสถานที่ที่มืดสนิทดูเหมือนว่าที่นี่จะไม่มีสิ่งใดอยู่เลย แต่ก็เหมือนว่าจะมีอยู่“ที่นี่…..คือที่ไหน?”“นี่คือจุดเริ่มต้นของจักรวาล หรือก็คือความวุ่นวายค่ะ”เป่าถงกล่าวออกมา“ว่าไงนะ!”ฉินเฉาอุทานออกมาด้วยความตกใจทันใดนั้นสายตาของเขาก็เหลือบมองไป
