“ถึงแกไม่เห็นด้วย ฉันก็ไม่สนใจหรอก”ฉินเฉากล่าวออกมา พร้อมกับเปิดแหวนมิติ เตรียมพร้อมที่จะหยิบเอาสิ่งของใส่เข้าไปในหมวก“ฝันไปเถอะ!”เซราฟรีบยื่นมือข้างหนึ่งออกไปทันที เขาพยายามที่จะใช้พลังจิตวิญญาณของตัวเองแย่งชิงหมวกใบนั้นมาให้ได้แต่ทว่าสิ่งที่ผู้ชมเห็นคือภาพของชายรูปร่างอ้วนท้วมในชุดสูททำท่าทางราวกับถูกลาก และเซถลาไปยังอีกด้านหนึ่งของเวที“ปล่อย!”ฉินเฉาที่เห็นดังนั้นก็ไม่กล้ารอช้าอีกต่อไป เขารีบใช้พลังจิตของตัวเองทันทีและทันใดนั้นชายที่ถูกหมวกลากไปอีกด้านหนึ่งก็ถูกดึงกลับไปอีกครั้งด้วยพลังจิตของฉินเฉาภาพอันน่าขบขันจึงเกิดขึ้นบนเวทีทุกคนเห็นเพียงการแสดงของชายรูปร่างอ้วนท้วมและหมวกในมือของเขาที่ราวกับจะมีชีวิต มันขยับไปมาอยู่บนเวที และลากชายรูปร่างอ้วนท้วมให้วิ่งไปมาไม่หยุดภาพอันน่าขบขันนี้สร้างเสียงหัวเราะให้กับผู้ชมทันที“เขาแสดงตลกอยู่จริง ๆ ด้วย!”“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ตลกชะมัดเลย!”ฉินเฉาในเวอร์ชั่นอ้วนท้วมก็ประหลาดใจไม่แพ้กัน เสียงหัวเราะของผู้คนทำให้เขานึกอับอายอยู่ในใจเขาไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่หมวกใบนี้ไม่ฟังคำสั่งของเขา มันขยับไปมาอย่างบ้าคลั่งไม่หยุดจู่ ๆ หมวกจะขยับไปมาด้วยตัวเองได้ยังไง?นี่อาจจะเป็นฝีมือของคุณลุงเซียนศักดิ์สิทธิ์ก็ได้ว่าแต่คุณลุงเซียนศักดิ์สิทธิ์ไปอยู่ที่ไหนซะแล้ว?นี่มันไม่เหมือนกับที่เคยคุยกันเอาไว้เลยนี่“ฉินเฉา นายกำลังทำอะไรอยู่น่ะ…..”หยางฉานฉานนั้นดูกังวลมาก นี่
