..”“นี่…..”“นายจะทำหรือไม่ทำ?”แววตาของหยางฉานฉานนั้นเจือปนไปด้วยการลๅข่มขู่อย่างชัดเจน“ธะ เธอจะทำอะไรน่ะ?”“ฉันขอบอกนายเอาไว้ ว่ามีหนุ่มหล่อในภาควิชาภาษาอังกฤษมาชวนฉันไปเต้นรำสไตล์ละตินในการแสดงด้วยกัน ถ้าหากนายไม่ยอมฉันก็จะไปกับเขา”“จะเป็นแบบนั้นได้ยังไง?”ฉินเฉากล่าวท้วงขึ้นมาทันที “การเต้นรำสไตล์ละตินมีท่าเต้นที่ต้องใกล้ชิดกันมาก แถมเธอยังต้องใส่กระโปรงสั้นด้วย จะทำแบบนั้นได้ยังไง?”“อะแฮ่ม ถ้านายไม่ช่วยฉัน ฉันก็จะเป็นผู้ช่วยสาวของนายไม่ได้ฉันก็เลยจะไปเต้นรำแทนยังไงล่ะ”“ใครบอกเธอว่าฉันจะไม่แสดงเวทมนตร์ล่ะ? เอาก็เอา!”ฉินเฉาตัดสินใจแล้ว“จริงเหรอ? ฮิ ๆ ฉันรู้อยู่แล้วว่านายดีที่สุด!”หยางฉานฉานปรบมืออย่างมีความสุข “มาสิ ที่รัก ฉันจะป้อนโจ๊กให้นาย อ้าปากสิ อ้ามมม”หยางฉานฉานยื่นช้อนให้ฉินเฉาอย่างช้า ๆทันใดนั้นในบริเวณนี้ก็เต็มไปด้วยจิตสังหารอีกครั้งและฉินเฉาก็หลั่งน˺าตาแห่งความสุขออกมาอีกครั้งเช่นกันถึงจะบอกว่ามีความสุข แต่ผู้ชายคนนี้กำลังเจ็บปวดมากเขาดันพลั้งปากไปแล้วว่าจะยอมแสดงเวทมนตร์เชี่ย เขาทำได้ที่ไหนล่ะ?“แค่ครั้งเดียวเท่านั้นนะ…..”“อืม แค่ครั้งเดียว แค่ครั้งเดียวก็พอแล้ว ฮิ ๆ …..”หลังจากนั้นหยางฉานฉานก็ก้มลงมองนาฬิกา “ฉันอยู่กับนายไม่ได้แล้วล่ะ เช้านี้ฉันมีเรียนวิชาการพูด ฉันไปเข้าเรียนก่อนนะ บ๊ายบายอย่าลืมไปเตรียมเวทมนตร์ของนายมาให้ดีล่ะ!”“ขะ เข้าใจแล้ว…..”ฉินเฉาลาเธอด้วยใบหน้ายิ
