………..หยางฉานฉาน ไม่ว่ายังไงเขาก็จะต้องจีบเธอให้ได้……………เขาต้องการที่จะปกป้องเธอ………….นี่เป็นครั้งแรกที่ฉินเฉาพบว่า เขาไม่มีอารมณ์ที่จะมานั่งเล่น DOTAอีกต่อไปตอนนี้ในหัวของเขามีอยู่เพียงแค่สองเรื่องเท่านั้นหยางฉานฉานกับดอกกุหลาบ…………….หลังจากที่พลิกตัวไปมาตลอดทั้งคืน ฉินเฉาก็ผล็อยหลับไปในช่วงเที่ยงคืนพอดี“ฉานฉาน เธอดูนั่นสิ!”เช้าวันถัดมา จู่ๆ หวังถิงผู้เดินลงบันไดมาออกกำลังกายในตอนเช้าทุกวัน ก็วิ่งกลับขึ้นไปยังชั้นบน แล้วตะโกนเรียกหยางฉานฉาน“เธอ เธอตื่นขึ้นมาดูนี่เร็วเข้า!”“มีอะไรเหรอ……….”หยางฉานฉานที่กำลังง่วงนอน ลุกขึ้นมาจากเตียงแล้วหันไปมองเพื่อนร่วมห้องของตัวเอง พลางกล่าวด้วยเสียงยานคางว่า “มีอะไร……….วันสิ้นโลกมาถึงแล้วหรือไง………….”“เรื่องนี้มันมหัศจรรย์ซะยิ่งกว่าวันสิ้นโลกอีก”หวังถิงกลืนน˺าลาย แล้วกล่าวกับเพื่อนร่วมห้องที่เพิ่งตื่นขึ้นมา “ที่ชั้นล่าง ที่ชั้นล่าง………..”“เป็นอะไรของเธอน่ะ?”“โอ๊ย เธอไปดูเอาเองเถอะ!”หวังถิงลากหยางฉานฉานลงมาจากเตียง แล้วชี้ไปที่หน้าต่าง“เธอดูนั่นสิ”หยางฉานฉานเลิกคิ้ว แล้วมองไล่ไปตามนิ้วของหวังถิงทันใดนั้นเธอก็ตื่นขึ้นมาอย่างเต็มตาทันทีเธอขยี้ตาตัวเอง ก่อนที่จะอ้าปากค้าง“ฉะ ฉันไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย………….”หลังจากที่พูดจบ เธอก็ยื่นมือไปหยิกแก้มของหวังถิง“โอ๊ย เจ็บนะ!”“เจ็บ? แสดงว่านี่ไม่ใช่ความฝันน่ะสิ…………”“ยัยบ้า ทำไมเธอถึงไม่หยิกตัวเองล่ะ?”“ก็ฉันกลัวเจ็บนี่น
