ันทีตู้ม!จู่ๆ แรงกระแทกอย่างหนักหน่วงก็พุ่งเข้าใส่ปีกด้านหลังของเขาร่างกายของเซราฟกลายเป็นลูกกระสุนปืนที่ลอยพุ่งไปตกลงสู่สนามบาสเกตบอลกลางแจ้ง และกระแทกเข้าใส่แป้นบาสเกตบอลจนพังทลาย“ใครกันที่บังอาจมาขัดจังหวะข้า!”เซราฟโมโหขึ้นมา ถึงแม้ว่าการโจมตีนี้จะไม่ได้ทำให้เขาบาดเจ็บมากนัก แต่มันก็ยังทำให้เกิดความรู้สึกไม่ดีเซราฟ มือสังหารเทวทูตผู้มีเกียรติ เคยต้องมารับการโจมตีแบบนี้เมื่อไหร่?“เซราฟ ไม่ได้เจอกันมานานเลยนะ”ชายผมดำ ผู้สวมเสื้อโค้ตกันลมสีดำ กระโดดลงมายืนอยู่บนแป้นบาสเกตบอลในบริเวณนั้นอย่างช้าๆ แล้วเหลือบตามองเซราฟที่อยู่บนพื้น“ฉินเฉา!”เซราฟเบิกตากว้างในทันที“เป็นไปได้ยังไง? เจ้าในตอนนี้กลายเป็นผู้ฝึกตนไปแล้วเหรอ?”เขากำหมัดแน่น“ฮะๆๆ ดูแกพูดเข้าสิ”ฉินเฉาเอามือไขว้หลัง“ไม่ใช่สักหน่อย ถึงแกจะเป็นผู้ฝึกตน แกก็ไม่มีทางรู้จักฉันหรอก”เซราฟเข้าใจบางอย่างได้ทันที เขาตะโกนขึ้นมาว่า “เจ้าก็เดินทางข้ามเวลามาเหมือนกัน!”“อืม แกไม่ใช่คนโง่จริงๆ ด้วย แค่มองปราดเดียวแกก็รู้แล้ว”ฉินเฉาพยักหน้า “ใช่แล้ว เจ้าหนูเซราฟ แกจะซนมากเกินไปแล้วคืนนี้ฉันจะลงโทษแก ไม่ให้แกกินลูกอม”“ไอ้เวร! เจ้าบังอาจมาทำลายแผนการที่ยิ่งใหญ่ของข้า ไอ้คนนอกรีต สมควรตาย สมควรตายจริงๆ!”เซราฟนั้นบ้าคลั่งไปแล้วเขาอุตส่าห์นำฮาร์ปมรณะมาใช้ด้วยความยากลำบาก และตั้งใจที่จะเดินทางย้อนอดีตมาฆ่าฉินเฉาได้อย่างง่ายดายแต่ไม่คิดเลยว่าชายคนนี้จะ