เพราะว่าฉันเห็นดอกกุหลาบงอกขึ้นมาในมือของนาย งั้นถ้าฉันอยากให้ใต้หอพักเต็มไปด้วยดอกกุหลาบที่บานสะพรั่งในวันพรุ่งนี้เช้า นายก็ทำได้ใช่มั้ย?”“หา?”ฉินเฉาในเวอร์ชันอ้วนท้วมยกมือถูจมูก พลางคิดในใจว่าเขาไปพูดแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่?หยางฉานฉานเพิ่งจะตื่นขึ้นมาจากฝันหรือไง?แต่เขาจะพูดแบบนั้นไม่ได้ ไม่ว่ายังไงเธอก็ให้หนทางกับเขาแล้วแต่พอฟังดูแล้ว ดูเหมือนว่าเธอกำลังล้อเล่นกับเขาอยู่เลยหยางฉานฉานไม่ได้กำลังล้อเล่นอยู่ใช่มั้ย?ไม่สิ ถึงเธอจะล้อเล่น แต่เขาจะทำเงื่อนไขให้สำเร็จให้ดู!“ว่ายังไง ทำไม่ได้เหรอ?”“ไม่ใช่แบบนั้น เธออยากให้ดอกกุหลาบบานใช่มั้ย? พวกเราตกลงกันแล้วนะ”ฉินเฉาในเวอร์ชันอ้วนท้วมกำหมัดแน่นใช่แล้ว คราวนี้มันคือเรื่องใหญ่สำหรับเขาจริงๆจู่ๆ ฉินเฉาก็นึกขึ้นมาได้คำขอนี้ทำให้เขาสับสนแทบตายแต่ดูเหมือนว่าหลังจากนั้นเขาจะได้พบกับชายชราคนหนึ่ง ชายชราคนนั้นนำเมล็ดพันธุ์ที่มหัศจรรย์มากมาให้เขา เมื่อเขาปลูกมันที่ชั้นล่างของหอพักหญิงในตอนกลางคืน เช้าวันรุ่งขึ้นในบริเวณนั้นก็เต็มไปด้วยดอกกุหลาบสีชมพูและสีแดงที่ผลิบานออกมาจริงๆ ทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้นในมหาวิทยาลัยแต่ว่าชายชราคนนั้นทำยังไงกันแน่?ตอนนั้นฉินเฉายังไม่เข้าใจ แต่พอมาคิดดูในตอนนี้แล้ว……………..อีกฝ่ายจะใช่ผู้ฝึกตนหรือเปล่า?ตัวเขาในอดีตจะโชคดีเกินไปแล้ว ถึงกับได้พบกับผู้ฝึกตนอย่างไม่ตั้งใจแถมอีกฝ่ายยังยื่นมือเข้ามาช่วยเขาอีกต่างหาก“โอ้ ด