รือไง?”หวังถิงนั้นเป็นคนชอบเรื่องสนุกอยู่แล้ว เธอเอ่ยถามขึ้นมาทันที“พอเจอใครก็เข้าไปถามว่า สวัสดี เธอเป็นนางฟ้าหรือเปล่า?”“เหอะ เธอคิดว่าพระเจ้าจะโง่เหมือนเธอเหรอ?”ฉินเฉากลอกตาใส่เธอทันที“นาย นาย นาย นายกล้าว่าฉันโง่เหรอยะ!”หวังถิงกระทืบเท้าด้วยความโกรธ“ถ้าให้ไปถามทีละคนจริงๆ ฉันก็เหนื่อยตายเอาน่ะสิ”ฉินเฉาพูดขึ้นมาว่า “แต่พระเจ้าฉลาดมาก เขาบอกหนทางให้ฉันรู้เขาบอกกับฉันว่า ‘สหาย นายไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่ให้นายไปตามหาแบบโง่ๆ หรอก’ จากนั้นพระเจ้าก็สัมผัสที่มือซ้ายของฉัน แล้วบอกให้ฉันยื่นมือข้างซ้ายไปตรงหน้าของใครสักคน ถ้าหากคนคนนั้นเป็นนางฟ้า ดอกกุหลาบจะงอกขึ้นมาในมือของฉัน”ฉินเฉากล่าว พลางพับแขนเสื้อขึ้น แล้วชูมือทั้งสองข้างขึ้นมา“ไหนๆ พวกเธอก็เห็นมันแล้ว อยากลองดูหรือเปล่า?”“ดี ถ้าหากฉันเป็นนางฟ้า ดอกกุหลาบจะงอกขึ้นมาในมือของนายใช่มั้ย?”หวังถิงเอ่ยถามอีกครั้ง“แน่นอน”ฉินเฉายื่นมือข้างซ้ายออกมา “สาวสวยทั้งสามคน มาให้ฉันดูหน่อยว่าในกลุ่มพวกเธอ มีใครที่เป็นนางฟ้าหรือเปล่า”“เอาสิ ให้ฉันลองก่อน ให้ฉันลองก่อน!”เพื่อนร่วมชั้นสาวชี้ไปที่ตัวเอง “เอาเลย ฉันคิดว่าฉันดูเหมือนนางฟ้านะ”ฉินเฉามองใบหน้าบานๆ ของเธอ แล้วคิดในใจว่า นี่เธอสวยแล้วเหรอ?เขายื่นมือซ้ายออกไป โบกไปมาตรงหน้าเพื่อนร่วมชั้นสาวคนนั้นจากนั้นก็ส่ายหัว“ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่ คนต่อไปมาเลย”“ฉันเอง!”หวังถิงก็เดินเข้ามาเช่นกันฉินเฉายื่นมือข้
