“คณะกรรมการมหาวิทยาลัยคนสวย เธอคือคนที่สวยที่สุดอ่อนโยนที่สุด และมีน˺าใจที่สุด”ฉินเฉาในเวอร์ชันอ้วนท้วมรีบสรรหาถ้อยคำมาชมทันที“แค่นี้เหรอ?”“หา? ยังไม่พออีกเหรอ?”ฉินเฉากระพริบตาปริบๆ ในขณะที่จ้องมองคณะกรรมการมหาวิทยาลัยสาวสวยคนนี้“ให้ตายเถอะ นายมันโง่จริงๆ ไม่แปลกใจเลยที่จะไม่มีแฟนมาจนถึงตอนนี้”หลัวชิงหลินมองค้อนใส่ฉินเฉาทันที“ช่างมันเถอะ ฉันจะสอนนายให้ก็ได้”หลัวชิงหลินพูดขึ้นมา จากนั้นเธอก็ยื่นมือไปคว้าดอกไม้ช่อใหญ่มาจากมือของฉินเฉา“เอามาให้ฉัน”“หา! แต่นี่มันดอกไม้ของฉันนะ!”“นายนี่มันบ้านนอกจริงๆ”หลัวชิงหลินกลอกตาใส่ แล้วพูดขึ้นมาว่า “นายรู้หรือเปล่าว่าการกระทำของนายมันเชยไปแล้ว?”“หา? การให้ดอกไม้มันเชยไปแล้วเหรอ? ไม่ใช่ว่าผู้หญิงชอบดอกไม้มากที่สุดหรอกเหรอ?”“นายยังอยู่ในยุค 80 หรือไง? ตอนนี้มันศตวรรษที่ 21 แล้วนะ นายเข้าใจมั้ย? ผู้หญิงเขาไม่ได้ชอบวิธีนี้กันแล้ว เว้นแต่ว่าเธอจะมีใจให้นายเธอถึงจะรู้สึกดีใจมากที่นายเอาดอกไม้มาให้เธอ ไม่อย่างนั้นถึงนายจะให้ดอกกุหลาบสีน˺าเงิน มันก็ยังไม่ได้ผลอยู่ดี”หลัวชิงหลินจ้องมองฉินเฉา“เฮ้อ งั้นดอกไม้ที่ฉันซื้อมาก็คงจะไม่มีค่าอะไรแล้ว มันราคามากกว่า 200 หยวนเชียวนะ……………”“นายนี่มันหัวทึบจริงๆ!”หลัวชิงหลินกระทืบเท้าด้วยความโกรธ “รู้จักแต่การใช้เงินหรือไง?ผู้หญิงเขาชอบเรื่องโรแมนติก เรื่องโรแมนติกน่ะ นายรู้จักมั้ย?”“ทำไมฉันจะไม่รู้จักคลื่นล่ะ……………” (ฉิ
