ฉันสักหน่อย ฉันว่าพวกเราคงจะเป็นพี่น้องที่ดีต่อกันมากกว่า”“โลภมากซะจริง ฉันสาบานกับเธอได้เลย ว่าเขาจะต้องมาจีบเธอแน่ๆ”“เอาไว้ถึงตอนนั้นค่อยมาพูดกันอีกทีก็แล้วกัน………….”“จะว่าไปสุดหล่อคนเมื่อกี้วิ่งไปที่ไหนแล้ว? เขาโผล่มาจากไหนกันนะ? หรือว่าจะถูกฟ้าผ่าลงมาจริงๆ!”“เธออ่านนิยายมากไปแล้วย่ะ………….รีบไปกันเถอะ อีกสักพักถิงถิงก็จะออกมาแล้ว พวกเราเข้าไปรอในอาคารกันดีกว่า ถ้าหากฟ้าผ่าลงมาอีกรอบ ฉันจะต้องตกใจจนตายแน่ๆ …………..”จากนั้นสองสาวก็รีบก้าวเข้าไปในอาคารเรียนแต่ในเวลานี้ ฉินเฉาที่กำลังซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้าหนากำลังเอามือทาบอกอยู่“อันตรายเกินไปแล้ว ดันมาเจอยัยหยางฉานฉานซะได้!”“นายท่านคะ เธอก็เป็นผู้หญิงของนายท่านเหรอคะ?”เสียงของเป่าถงดังขึ้นไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร แต่หลังจากที่เดินทางย้อนอดีตมา ก็ราวกับว่าทั้งหลีหยินและหลัวเต๋อต่างกำลังหลับใหลอยู่ ฉินเฉาสัมผัสถึงการคงอยู่ของพวกเขาภายในร่างกายของตัวเองไม่ได้เลยมีเพียงแค่เป่าถงเท่านั้นที่อยู่ข้างกายของเขา“ไม่ใช่หรอก ที่จริงแล้วเมื่อก่อนพวกเราก็เคยรักกัน”ฉินเฉาเล่าให้เป่าถงฟัง “แต่มันเป็นเพราะว่าหลังจากนั้นชีวิตฉันตกอับ และเธอก็ยอมรับชีวิตแบบนั้นไม่ได้ สุดท้ายเธอก็เลยจากไปกับเพื่อนร่วมชั้นแทน”ฉินเฉาไม่อยากหวนนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมาถ้าหากเป็นไปได้ เขาก็หวังว่าจะลืมเลือนมันไปจริงๆ“นายท่านอย่าเสียใจไปเลยนะคะ สุดท้ายแล้วอดีตก็คืออดีตเท่านั้น ตอนนี้
