“เจ้าหนุ่มฉิน รีบไปเร็วเข้า!”หลัวเต๋อคำรามออกมาทันที“แม่งเอ๊ย แม่งเอ๊ย!”ฉินเฉาจ้องมองแสงสว่างทั้งเจ็ดสี แล้วคิดที่จะพุ่งเข้าไปคว้าฮาร์ปมรณะตัวนั้นแต่ว่าลำแสงทั้งเจ็ดสีเหล่านี้คือกฎแห่งกาลเวลาอันแข็งแกร่ง ฉินเฉาพบว่าทุกย่างก้าวของตัวเองนั้นเชื่องช้ามาก เขาไม่สามารถต้านทานผลกระทบของลำแสงเหล่านี้ได้เลย“พลังเทพ เพิ่มขึ้นอีกสิวะ เพิ่มขึ้นอีก!”เขาคำรามลั่น กระเบื้องที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าทั้งสองข้างพลังแตกเป็นเสี่ยงๆเขาใช้พลังเทพไปจนถึงขีดสุดในเวลานี้ทั่วทั้งร่างกายของฉินเฉาเปล่งแสงสีทองออกมา ราวกับเป็นร่างทองคำขนาดย่อมๆแต่พลังแห่งกฎเกณฑ์นั้นแข็งแกร่งมากเหลือเกิน ฉินเฉาถูกกระแทกจนกระเด็น ตู้ม! ร่างของเขาปะทะเข้าใส่กำแพงของวิหารแห่งนี้ตู้ม!แรงกระแทกส่งผลให้กำแพงพังทลายลงมา ฉินเฉารีบกระโดดออกมาจากเศษหินเหล่านั้นทันทีและแล้วลำแสงบนฮาร์ปมรณะก็ค่อยๆ จางหายไปอย่างช้าๆ“ไม่!”เขารีบพุ่งตัวเข้าไปอีกครั้ง คราวนี้ไม่มีอุปสรรคใดๆ มาขวางกั้นแต่ฮาร์ปมรณะก็เงียบสงัดไร้ความเคลื่อนไหวไปเสียแล้ว“ทำไมมันถึงได้กลายเป็นแบบนี้…………..”ฉินเฉาตกอยู่ในสภาพโง่งมทันทีที่เขาพยายามอย่างหนักมาจนถึงตอนนี้ สุดท้ายมันก็เป็นแค่เรื่องที่เปล่าประโยชน์ใช่มั้ย?ทุกสิ่งทุกอย่างกลายเป็นเพียงแค่ความเสียใจเท่านั้นถ้าหากเซราฟย้อนกลับไปฆ่าเขาในอดีตทุกสิ่งทุกอย่างก็จะต้องหายไป………….ฆ่าเขายังไม่พอ มันยังคิดที่จะฆ่าผู้หญิงของเขาด้วย……………ไม่ได้
