ที่สุดท้ายที่ฉันจะฆ่าแก มันจะเป็นที่นี่”ฉินเฉาพูดออกมา พร้อมกับเอื้อมมือผลักร่างของลาติน่าออกไปในขณะเดียวกันชุดเกราะหลากสีก็ปรากฏอยู่บนร่างกายของเขาเขารอช้าไม่ได้อีกต่อไปแล้ว เห็นได้ชัดว่ามิคาเอลกำลังจงใจถ่วงเวลาเขาอยู่ต้องรีบจัดการเธอ จากนั้นจะได้ไปฆ่าเซราฟสักที“พลังของข้าเกือบจะฟื้นคืนกลับมาอย่างสมบูรณ์แล้ว”รูปร่างหน้าตาของมิคาเอลนั้นเหมือนกับชางลั่วทุกระเบียบนิ้วพอได้เห็นเธอ ฉินเฉาก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงเด็กสาวที่เรียนศิลปะคนนั้นเพียงแต่ว่าบุคลิกของทั้งสองคนแตกต่างกันมากบนร่างกายของมิคาเอลแผ่กลิ่นอายของความเย่อหยิ่งและความศักดิ์สิทธิ์ออกมา ทำให้ผู้คนที่เข้าใกล้รู้สึกคลื่นไส้ฉินเฉามองหน้าเธอแต่ละครั้งก็นึกอยากจะอัดเธอทุกครั้งเหมือนกับใครไม่เหมือน ดันไปหน้าเหมือนยัยชางลั่วยัยตัวแสบคนนั้นเอาแต่หาเรื่องให้เขา ในเมื่อเขารังแกเธอไม่ได้ งั้นเขาก็จะมาระบายอารมณ์ใส่มิคาเอลนี่แหละ“ถึงฟื้นคืนพลังกลับมาได้แล้วยังไง? ในเมื่อแกก็จะต้องตายอยู่ดี”ฉินเฉาจ้องมองมิคาเอล แล้วเอ่ยออกมา“อ้อ ใช่! ช่วยไปเปลี่ยนใบหน้าทีเถอะ เห็นหน้าแกแล้วรู้สึกหงุดหงิดชะมัด”อามิตตาพุทธ ชางลั่ว ฉันไม่ได้พูดกับเธอนะถ้าหากเธอจามขึ้นมา ขอให้รู้เอาไว้ว่ามันไม่เกี่ยวกับฉินเฉาคนนี้เลยสักนิดเดียวเพลิงแห่งโทสะถาโถมเข้ามาภายในใจของมิคาเอลทันที“อยากตายนักใช่มั้ย!”ทันทีที่เธอกระพือปีก ไม้กางเขนแสงก็ตกลงมาจากท้องฟ้า และพุ่งลงมายังฉินเ
