ดเพลินไปกับการสูญเสียคนที่สำคัญที่สุดเหล่านั้นไปยังไงล่ะ! ฮ่าๆๆ!”“ไอ้โรคจิต!”ฝ่ามือของฉินเฉาเปล่งแสงสีแดงออกมา เขาคิดที่จะใช้พลังของเพลิงสายฟ้าทำลายฮาร์ปมรณะตัวนั้นก่อนเป็นอันดับแรก“อันที่จริงมันก็น่าเสียดายอยู่เหมือนกันนะ”เซราฟจ้องมองฉินเฉาที่กำลังเดือดดาล แล้วกล่าวว่า “แต่ว่าเจ้ามาช้าเกินไปหน่อย”เมื่อพูดจบ เขาก็ยื่นมืออีกข้างไปดีดฮาร์ปมรณะตัวนั้นทันใดนั้นเสียงพิณอันไพเราะก็ดังก้องกังวานไปทั่วทั้งวิหารแห่งนี้ในขณะเดียวกัน คลื่นกระแทกก็พุ่งเข้าปะทะร่างกายของฉินเฉาเขาก้าวถอยหลังไปอย่างห้ามไม่ได้ ในขณะที่จ้องมองรอยยิ้มแสยะบนมุมปากของเซราฟด้วยความตื่นตกใจ“บ๊ายบาย”รอยยิ้มของเซราฟเลือนรางไปในแสงทั้งเจ็ดสีที่กำลังเปล่งแสงสว่างวาบออกมาจากนั้นร่างของเซราฟก็หายไปจากครรลองสายตาของฉินเฉาทันที
