“แต่ฉันไม่คิดแบบนั้น”เทวทูตผมสีดำเดินฝ่าฝูงชน แล้วก้าวเข้ามาหาลาติน่าอย่างช้าๆ“สงครามศักดิ์สิทธิ์ในสายตาของฉัน มันก็เป็นแค่การเข่นฆ่ากันเท่านั้น เพราะว่าเป็นเทวทูตและมีปีกทั้งสองข้างก็เลยสามารถทำเรื่องที่ไม่สมควรกับชีวิตของคนอื่น และเข่นฆ่ากันตามใจชอบได้สินะ?”เขาปรายตามองไปรอบๆ“เจ้ากำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไรอยู่?”เทวทูตตนหนึ่งตะโกนออกมาอย่างอดไม่ได้ “พวกเราจะปลดปล่อยวิญญาณของพวกเขาต่างหาก ไม่เข้าใจหรือไง!”“ปลดปล่อย? การเข่นฆ่ามันเรียกว่าการปลดปล่อยเหรอ?”เทวทูตผมดำหัวเราะออกมา “งั้นถ้าฉันฆ่าแกบ้าง มันก็เท่ากับว่าเป็นการปลดปล่อยแกด้วยใช่มั้ย?”“เจ้า!”เทวทูตตนนั้นพูดไม่ออกไปในทันที“เจ้าบ้าหรือเปล่า?”เทวทูตอีกตนหนึ่งกล่าวขึ้นมา “จะเอาเรื่องนี้มาเปรียบเทียบกันได้ยังไง? พวกเราเป็นถึงบุตรของพระเจ้า ไม่จำเป็นที่จะต้องปลดปล่อยอยู่แล้ว ผู้ที่ต้องการการปลดปล่อยก็คือคนนอกรีตที่ไม่มีพระเจ้าอยู่ในหัวใจต่างหาก”“ไม่มีพระเจ้าเหรอ?”เทวทูตผมดำที่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นประสานมือทั้งสองข้าง แล้วจ้องมองไปยังเขา “แล้วแกรู้ได้ยังไงว่าพวกเขาไม่ศรัทธาในสิ่งอื่น”“มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่เป็นความศรัทธาที่แท้จริง อย่างอื่นก็เป็นแค่ปีศาจของพวกนอกรีต สมควรที่จะต้องถูกกำจัดให้สิ้นซาก”“น่าขำชะมัด”เทวทูตผมดำกล่าวต่อไปพร้อมกับเสียงหัวเราะ “เรื่องพวกนี้เป็นข้อแก้ตัวที่ดีที่สุดในการเข่นฆ่าและแผ่ขยายศาสนาของพวกแกแล้วเหรอ?”“แ
