้านี้ได้สลายกลายเป็นขี้เถ้าไปจนหมดสิ้นไม่เหลือใครอยู่เลยแม้แต่เพียงคนเดียวลาติน่าเบิกตาโพลง สีหน้าของเธอซีดเซียว อีกทั้งยังตัวสั่นสะท้านไม่หยุด“จะ เจ้าฆ่าพวกเขา………..”“พวกเขาตายเพราะเธอยังไงล่ะ”ฉินเฉาพูดขึ้นมาเบาๆเขาไม่รู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย เมื่อได้เห็นว่าเทวทูตเหล่านี้ตายไปเพื่อพลังวิญญาณ และเพื่อสงครามศักดิ์สิทธิ์ ไม่รู้ว่าเทวทูตเหล่านี้เคยทำร้ายคนธรรมดาไปมากมายเท่าไหร่แล้วตอนนี้มันเป็นเพียงแค่การลงโทษสถานเบาเท่านั้น“เจ้าทำลายวิญญาณของพวกเขา…………..พวกเขาไม่มีโอกาสที่จะฟื้นคืนชีพอีกต่อไปแล้ว………..”ลาติน่ากล่าวออกมา“พวกเขาตายไปเพราะเธอ บาปกรรมเหล่านี้จะต้องติดตัวเธอไปทุกที่”ฉินเฉากล่าวออกมา พร้อมกับกระพือปีกเพื่อเปลี่ยนทิศทางบินไปทางอื่น“จะ เจ้าจะทำอะไรน่ะ?”เมื่อเห็นฉินเฉาบิน ลาติน่าก็รู้สึกกระวนกระวายใจอีกครั้ง“ไปฆ่าเทวทูตที่อื่นต่อยังไงล่ะ”ฉินเฉาตอบกลับมาง่ายๆ“ไม่ได้ หยุดนะ!”ลาติน่ารีบร้องอุทานออกมา “ไอ้ปีศาจ หยุดฆ่าพวกเขาได้แล้ว พอได้แล้ว พวกเขาเป็นแค่เทวทูตบริสุทธิ์เท่านั้น ทำไมเจ้าถึงต้องฆ่าพวกเขาด้วย!”“เพราะว่าเธอไม่ยอมบอกตำแหน่งของวิหารเทพให้ฉันรู้ พวกเขาถึงต้องมาตายเพราะความดื้อดึงของเธอ”ฉินเฉาหัวเราะออกมา พลางคิดว่าเสียงหัวเราะของตัวเองในตอนนี้มันช่างน่ากลัวจริงๆแต่เขาจำเป็นที่จะต้องใช้วิธีนี้เพื่อหยุดเซราฟหากเขาอ่อนข้อให้อีกฝ่าย เขาจะต้องตายอย่างน่าสังเวชแน่นอน“เจ้าเป็นปีศา
