ท่านั้นที่จะเข้าไปได้!”หลัวเต๋อรีบตะโกนออกมาทันที “ในจักรวาลขนาดเล็กของเจ้าไม่มีอากาศ เจ้าอยากทำให้เธอขาดอากาศหายใจตายหรือไง?”ฉินเฉาไม่มีทางเลือก เขาทำได้เพียงแค่เตะประตูรถ แล้วอุ้มหลี่นาเดินลงมาเท่านั้นทั้งเมฟิสโต้และหานปิงก็ลงมาจากรถเช่นเดียวกัน พวกเขาจ้องมองเด็กหนุ่มผมบลอนด์ที่กำลังลอยตัวลงมาจากท้องฟ้าอย่างช้าๆ“ไม่ได้พบกันนานทีเดียว”สายตาของเซราฟจับจ้องลงบนร่างของหานปิงเป็นคนแรก “ในอดีตเจ้าเคยเป็นสาวงามคนหนึ่งแท้ๆ แต่ตอนนี้กลับดูอัปลักษณ์เสียจริง”“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนาย? เซราฟ นายหลับใหลไปก็ดีอยู่แล้วแท้ๆ แต่ดันขัดคำสั่งของพระบิดาแล้ววิ่งออกมาซะได้ ไร้มารยาทชะมัด”หานปิงกล่าวต่อว่าอีกฝ่าย“กล้าหาญจริงๆ”ร่างของเซราฟตกลงมาบนพื้นเบาๆ เขาหันหน้าไปหาหานปิง เขายิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน “เจ้ายังเรียกว่าพระบิดาได้อยู่อีกเหรอ? แต่ไม่ว่ายังไง วันนี้ข้าก็จะกำจัดพวกเจ้าทุกคนไปพร้อมกัน”“นายทำได้หรือไง?”หานปิงก้าวถอยหลังไปหลบอยู่ด้านหลังฉินเฉา แล้วชูนิ้วกลางให้เซราฟ“มีคุณลุงคอยปกป้องฉันอยู่ ถึงพระบิดาจะลงมาเอง ฉันก็ไม่กลัวหรอก!”“มันน่ะเหรอ? มันก็จะต้องตายวันนี้เหมือนกัน”เซราฟปรายตามองฉินเฉา แล้วกล่าวเย้ยหยันออกมาอีกครั้ง“นั่นคือสตรีศักดิ์สิทธิ์สินะ? เจ้าช่วยเอาตัวสตรีศักดิ์สิทธิ์มาให้ข้าจะได้มั้ย?”“สมองแกเป็นตะคริวไปแล้วหรือไง?”ฉินเฉาเปิดปากด่าอีกฝ่ายทันที “ไม่ว่าใครก็ชิงตัวหลี่นาออกไปจากอ้อมแขน
