มที่อ่อนโยนแบบนั้น…………..“พี่ฉินเฉา………..ถ้าพี่ยังพูดแบบนี้ ฉันจะใช้ท่าไม้ตายแล้วนะ!”จู่ๆ หลี่นาก็กระพริบดวงตากลมโตของเธอ แล้วพูดเช่นนั้นออกมา“ท่าไม้ตายอะไร? เธอมีท่าไม้ตายด้วยเหรอ?”“อะแฮ่ม แน่นอนอยู่แล้ว”หลี่นาคลี่ยิ้มออกมา จากนั้นใบหน้าก็พลันแดงก˹า“ถ้าพี่ฉินเฉาพาฉันออกไป……………คืนนี้ฉันจะทำทุกอย่างให้พี่ฉินเฉาพอใจ ดีมั้ย?”“ห๊ะ? เธอพูดอะไรน่ะ?”“ก็ทุกอย่างที่ทำให้พี่พอใจ…………ไม่ว่าพี่ต้องการอะไร ฉันก็จะทำให้ทั้งหมด………….”เชี่ย…………..ช่างหัวพระสูตรหัวใจเพชรมันแล้ว!“คืนนี้? ฉันต้องพาเธอออกไปตอนกลางคืนเหรอ?”ฉินเฉาพูดขึ้นมา เขาเริ่มทนไม่ไหว นึกอยากจะกินหลี่นาน้อยของเขาตั้งแต่ตอนนี้“ตอนนี้ก็เป็นตอนกลางคืนแล้วนะ”หลี่นาเปิดผ้าม่านในห้องนอนของฉินเฉา เพื่อให้เห็นแสงจันทร์ที่อยู่ด้านนอก“หา!”ฉินเฉาตกใจมาก “ไม่มีทาง ตอนนี้มันควรจะเป็น 8 โมงเช้าไม่ใช่เหรอ?”“พี่ฉินเฉาจะโกหกกันหรือไง ตอนนี้มันสองทุ่มแล้วต่างหาก”หลี่นาหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ “พี่ห้ามปฏิเสธล่ะ สัญญาสิ”ที่แท้เขาก็ฝึกฝนจักรวาลขนาดเล็กจนเวลาผ่านไปเนิ่นนานขนาดนี้“อืม งั้นพวกเราไปกันเถอะ…………”จากนั้นเขาก็ตะโกนเสียงดังก้อง “หานปิง เตรียมรถที!”
