“ฮือออ น่าเบื่ออะไรอย่างนี้!”ฉินเฉากำลังนั่งขัดสมาธิทำสมาธิอยู่บนเตียง แต่จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงคร˹าครวญของหญิงสาวที่ดังมาจากข้างห้องเอาอีกแล้ววันแรกในช่วงสามมาวันนี้ อารมณ์ของหลี่นายังคงนิ่งสงบและคงที่ดีอย่างเดิม เธอตกปลามากินและเล่นอินเทอร์เน็ตอย่างสบายใจแต่พอถึงวันรุ่งขึ้น สถานการณ์มันกลับเปลี่ยนไปแล้วหลี่นาทำตัวราวกับถึงวันรอบเดือนของเธอ เธอเอาแต่พร˹าบ่นว่าอยากออกไปนอกบ้านได้ทั้งวันเธอกังวลเรื่องร้านเบเกอรี่ของตัวเองและกังวลเรื่องการสอบ จนทำให้เธอคร˹าครวญออกมาวันละหลายๆ ครั้งฉินเฉาเองก็รู้ดีว่าการอยู่บ้านเป็นเรื่องที่น่าเบื่อเพียงใด เมื่อก่อนตอนที่เขายังหางานทำไม่ได้ เขาก็ใช้ชีวิตด้วยการนั่งเล่น DOTA อยู่ในบ้านเช่าทุกวันในตอนแรกนั้นเขาก็ยังคงหมกมุ่นอยู่กับการเล่นเกม แต่เมื่อเงินเริ่มเหลือน้อยลงไปทุกที ความกดดันก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เขาถึงได้รู้สึกว่าในแต่ละวัน มันช่างน่าเบื่อซะเหลือเกินหลี่นาคนนี้ เธอไม่ใช่สาวน้อยตัวเล็กๆ แต่ที่จริงแล้วเธอเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งคนหนึ่งเธอจึงทนไม่ได้ที่จะต้องอยู่บ้านเฉยๆ แบบนี้แต่ในช่วงสองวันมานี้ ฉินเฉากำลังจดจ่ออยู่กับการฝึกตน ซึ่งนับได้ว่าเป็นการเก็บเกี่ยวอย่างหนึ่งเนื่องจากฤดูใบไม้ผลิที่มาถึงทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างฟื้นฟูกลับคืนมาอีกครั้ง พลังของหนีฉางจึงได้ก้าวหน้าขึ้นอย่างก้าวกระโดดพลังในการดูดซับพลังลมปราณก็แข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆเพราะเหตุนี้ความเ