บหลังนี้จริงๆ เหรอ?ทันใดนั้นพนักงานขายทุกคนก็หันไปมองนักศึกษาเหล่านั้นด้วยความตกใจนี่ไม่ใช่วันที่ 1 เมษายน พวกเขาไม่ได้ล้อเล่นกันอยู่ใช่มั้ย?แม้แต่ชายหัวล้านและนักศึกษาสาวก็ยังรู้สึกตกใจตามไปด้วย พวกเขาหันหน้าไปมองทั้งสามคนที่ดูเหมือนกับคนจนเหล่านั้นทันทีพวกเขาบ้าไปแล้วเหรอ?“คุณผู้ชาย…………..คะ คุณไม่ได้แกล้งพูดให้ฉันดีใจเล่นใช่มั้ยคะ…………….”พนักงานสาวกลืนน˺าลายลงไปอึกใหญ่ เธอไม่กล้าจินตนาการถึงมันแม้แต่น้อย“ผมจะพูดให้คุณดีใจเล่นไปทำไม? ผมมาที่นี่เพื่อที่จะซื้อบ้าน”ฉินเฉาหยิบบัตรเครดิตใบหนึ่งออกมา “ว่ายังไงครับ? คุณไม่อยากขายเหรอ?”พระเจ้าเธอจะไม่อยากขายมันได้ยังไง?พนักงานสาวคนนี้เข้ามาทำงานในบริษัทนี้ได้หนึ่งเดือนแล้ว แต่เธอยังขายบ้านไม่ได้สักหลังและทุกครั้งที่มีคนต้องการที่จะซื้อบ้านจริงๆ ผ่านไปจนถึงครึ่งทางเธอก็จะถูกเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ มาขัดขวางเอาไว้ตลอดเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ อยู่ที่นี่กันมานาน เธอที่อยู่ตัวคนเดียวจึงทำอะไรไม่ถูก และพูดอะไรออกมาไม่ได้และเนื่องจากบ้านใจกลางทะเลสาบหลังนี้ขายออกกันไม่ได้ง่ายๆดังนั้นค่าคอมมิชชั่นที่ให้กับพนักงานจึงสูงเป็นพิเศษ เพียงแค่แบ่งกำไรออกมา เธอก็จะได้เงินถึง 100,000 หยวนเงินก้อนนี้จะทำให้เธอได้รับกำไรเป็นกอบเป็นกำ“คะ คุณผู้ชายคะ ฉันสามารถช่วยคุณจัดการเรื่องขั้นตอนการผ่อนชำระได้ ที่คุณกำลังดูอยู่ก็คือขั้นตอนต่างๆ ……………..”น˺าเสียงของเธอเริ่มสั่นด้
