“เจ้าพาข้าหนีมาทำไม?”เซราฟจ้องมองมิคาเอลที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยสายตาไม่พอใจ“เจ้าคิดว่าข้าจะเอาชนะพวกมันไม่ได้เหรอ?”“แน่นอนว่าเจ้าทำได้อยู่แล้ว”มิคาเอลจ้องมองเซราฟ แล้วกล่าวออกมา “แต่ว่าตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลาที่เหมาะสม เป้าหมายของพวกเราไม่ใช่การฆ่าฉินเฉา แต่เป็นการยึดครองดินแดนตะวันออก”“เหอะ! ข้าไม่สนใจเรื่องยึดครองดินแดนตะวันออกอะไรนั่นหรอก”เซราฟเบ้ปาก “ข้าแค่ต้องการเอาตัวผู้หญิงของข้ากลับมาเท่านั้น”“นี่เป็นพระประสงค์ของพระเจ้า”มิคาเอลกล่าว พลางชูแหวนของตัวเองขึ้นมา“รู้จักเอาพระบิดามากดดันข้า ที่พระองค์หลับใหลไปก็เพื่อที่จะผนึกเจ้ากับลูซิเฟอร์ไม่ใช่เหรอ?”“และนั่นก็เพื่อที่จะผนึกเจ้าด้วย”มิคาเอลกล่าวออกมาอย่างไม่อ้อมค้อม “ตอนนี้เจ้าก็ฟื้นคืนขึ้นมาแล้ว เจ้าควรที่จะเก็บรวบรวมของว่างเหล่านี้ให้ท่านสักที เจ้าเองก็คงจะรู้ว่าโลกใบนี้เป็นสิ่งที่ท่านสร้างขึ้นมาเองกับมือ และท่านก็ชื่นชอบมันมากที่สุด ถ้าหากเจ้ายังทำอะไรตามใจแบบนี้ต่อไปล่ะก็ ข้าจะใช้แหวนของพระองค์ ผนึกเจ้าให้หลับใหลไปอีกครั้ง”“เหอะ!”เซราฟเปล่งเสียงออกมาอย่างไม่พอใจถึงแม้ว่าเขาจะไม่พูดอะไร แต่มิคาเอลรู้ดีว่าผู้ชายคนนี้จะต้องยอมจำนนสุดท้ายแล้วคงไม่มีใครที่คิดอยากจะกลับเข้าไปในผนึกที่มืดมิดนั้นอีกครั้ง“ถึงแม้ว่าพระบิดาจะหลับใหลไปแล้ว แต่โชคดีที่ข้าได้พบกับสตรีศักดิ์สิทธิ์”“โอ้?”เซราฟหันมามองมิคาเอลด้วยความตกตะลึง “ท่านสตรีศักดิ
