ท้ๆ …………..”“ใช่ ฉันเป็นคนบอกให้เธอไปเอง”ฉินเฉาพยักหน้ารับ “แต่ฉันไม่ได้บอกให้เธอส่งข่าวนี้ให้กับคนอื่น”“แต่ว่าตอนนั้นพี่สาวคนสวยคนนี้อยู่ใกล้ฉันมากที่สุดนี่ คุณลุงบอกให้ฉันไปรวบรวมข้อมูล แต่ไม่ได้บอกให้มาบอกคุณลุงเองสักหน่อย ฉันคิดว่าถ้าหากบอกพี่สาวคนสวย แล้วเธอจะมาบอกคุณลุงซะอีก…………….”“เป็นแบบนั้นเองเหรอ?”แน่นอนว่าฉินเฉาไม่เชื่อเรื่องไร้สาระของหานปิงมาตั้งแต่ต้น เขาลุกขึ้นยืน และใช้ดวงตาสีดำสนิทสบตากับหานปิง“ที่ฉันเรียกเธอมาในวันนี้ก็เพื่อที่จะมาฟังความจริงจากปากเธอไม่ใช่เพราะจะมาฟังเธอพูดจาไร้สาระ”“คะ คุณลุง…………”“ฉันไม่มีความอดทนมากนักหรอกนะ”กระบี่ปทุมพิสุทธิ์กดลงไปบนลำคอของหานปิงเบาๆหานปิงรู้สึกได้ว่าเธอกำลังขนลุกชันไปทั่วทั้งร่างกายผู้ชายคนนี้กำลังเอาจริงหานปิงไม่รู้ว่าสิ่งที่ทำให้ฉินเฉาโมโหได้ก็คือซูจีหากมายั่วยุฉินเฉา บางทีอาจจะโชคดีพูดคุยต่อรองกันได้แต่ถ้าหากคิดที่จะมาทำร้ายซูจี…………….ฉินเฉาจะไม่มีวันปล่อยอีกฝ่ายไปอย่างแน่นอน“ก็ได้ ก็ได้ ฉันบอกก็ได้……………”ในที่สุดหานปิงก็ยอมแพ้“พูดออกมาซะ”ฉินเฉายังไม่เคลื่อนย้ายกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ไปไหน เขากำลังรอคอยคำอธิบายของผู้หญิงคนนี้อยู่“ที่จริงแล้ว…………..ฉันก็คิดที่จะมาแจ้งข่าวให้คุณลุงรู้นั่นแหละ………….แต่ว่าจู่ๆ ก็มีชายลึกลับคนหนึ่งมาหาฉันก่อน…………….”“โอ้? แล้วรูปร่างหน้าตาของชายลึกลับคนนั้นเป็นยังไง?”“หน้าตาเป็นยังไง เรื่องนั้นฉันเองก็ไม่ร
