ต่อสู้กัน เจ้าตามข้ามาก่อน”เมื่อเอ่ยจบ อาคมสีขาวก็เปล่งแสงขึ้นที่ใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาทั้งคู่“ปล่อยข้า นังอัปลักษณ์!”เซราฟขัดขืนทันที“ข้ามีแหวนของพระบิดา เจ้าต้องฟังคำพูดของข้า!”มิคาเอลยื่นมือ แสดงแหวนบนนิ้วให้อีกฝ่ายเห็น หลังจากที่เซราฟเห็นดังนั้น แววตาของเขาก็พลันเปลี่ยนแปลงไป“เจอกันคราวหน้า เมื่อนั้นจะต้องเป็นวันตายของเจ้า!”เขาเลิกขัดขืนในที่สุด ก่อนที่จะชี้นิ้วไปยังฉินเฉาแล้วกล่าวออกมา“ไม่มีคราวหน้าทั้งนั้น ตายซะเถอะ!”ฉินเฉาลดมือลง ทันใดนั้นกระบี่ปทุมพิสุทธิ์นับหมื่นเล่มก็ร่วงพรูลงสู่ยอดเขาราวกับห่าฝนแต่อาคมของมิคาเอลนั้นทำงานได้รวดเร็วกว่า ทั้งเธอและเซราฟได้เทเลพอร์ทหายไปในชั่วพริบตากระบี่ปทุมพิสุทธิ์พุ่งตรงลงสู่ยอดเขาอย่างต่อเนื่อง และถล่มยอดเขาแห่งนี้ให้กลายเป็นหุบเขาลึกในทันทีหนีไปจนได้!ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วมุ่นมนุษย์นกพวกนั้น พวกมันคิดที่จะทำอะไรกันแน่?