“ท่านมิคาเอล จะไม่เป็นไรจริง ๆ เหรอครับ?”สันตะปาปาอาร์กัสกำลังยืนอยู่ข้างแท่นบูชาที่เพิ่งสร้างขึ้นมาใหม่ในขณะที่เอ่ยถามเทวทูตสาวสวยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ“จะเป็นอะไรไป?”มิคาเอลยิ้มออกมา ใบหน้ายิ้มแย้มของเธอดูงดงามอย่างน่าอัศจรรย์ แต่กลับมองไม่เห็นถึงความอบอุ่นเลยแม้แต่น้อย“เจ้าวางใจเถอะ ตราบใดที่เจ้าเชื่อในพระเจ้า เซราฟจะไม่ฆ่าเจ้าแน่นอน”“ผมเข้าใจครับ…..”สันตะปาปากลืนน˺าลายลงไป “แต่ถึงยังไงพระเจ้าก็เป็นผู้ผนึกเซราฟ….. ผมกำลังคิดว่า หลังจากที่เซราฟฟื้นคืนชีพขึ้นมา เขาจะรู้สึกเกลียดชังพระองค์หรือเปล่า…..”“จะเป็นแบบนั้นได้ยังไง?”มิคาเอลส่ายหน้า “เซราฟเป็นลูกที่พระเจ้ารักมากที่สุด สาเหตุที่ต้องผนึกเขา ก็เพราะว่าเขาทำความผิด หลังจากที่ถูกผนึกมานานแบบนี้ เขาอาจจะสำนึกผิดแล้วก็ได้”ปลุกให้ตื่นขึ้นมาเขาก็หวังว่าจะเป็นแบบนั้น…..อาร์กัสกำลังกังวลใจ ถึงอย่างไรชายคนนั้นก็มีพลังที่แข็งแกร่งมากเกินไป หากเขาออกมาได้แล้ว ใครก็ควบคุมเขาไม่ได้“ข้ารู้ดีว่าเจ้ากำลังกังวลเรื่องอะไรอยู่”มิคาเอลทะลุผ่านความคิดของสันตะปาปาอาร์กัสได้อย่างรวดเร็ว“ไม่ต้องห่วง เจ้าคือผู้ส่งสารของพระเจ้า ตามหลักทฤษฎี เมื่ออยู่ในโลกใบนี้ เทวทูตอย่างพวกเราจะต้องรับใช้คริสตจักรด้วยซ˺า”“มะ ไม่กล้าหรอกครับ…..”อาร์กัสหวาดกลัวในทันทีใครจะกล้าสั่งให้อัครเทวทูตมิคาเอลมารับใช้ตัวเองล่ะ…..คนคนนี้ยืนอยู่เหนือทุกสิ่ง เป็นรองเพียงแค่พระเจ้าเท่านั้น
