ไม่มีเหลือยิ่งไปกว่านั้น ช่วงครึ่งล่างของมันกลับถูกแช่แข็งเอาไว้และน˺าแข็งนี้ก็ยังแพร่กระจายไปอย่างต่อเนื่อง มันแพร่กระจายลงไปยังด้านล่างของหอนาฬิกา อีกทั้งยังลามไปจนถึงพื้นถนนโชคดีที่ตอนนี้เป็นเวลากลางคืน ในบริเวณรอบ ๆ นี้จึงไม่มีใครอยู่ไม่ว่าจะเป็นพื้นดินโดยรอบ ยานพาหนะที่จอดอยู่บนพื้น เสาไฟข้างทาง ทั้งหมดล้วนถูกแช่แข็งเอาไว้ช่างเป็นการโจมตีที่น่ากลัวเหลือเกินแม้แต่ในยามที่ต้องเผชิญหน้ากับเหล่าเทวทูต อันเดรียก็ยังไม่รู้สึกกดดันมากถึงขนาดนี้“โอ้ ดันโจมตีพลาดซะได้…..”ซูจีรีบเอามือปิดปากสีเชอร์รี่เล็ก ๆ ของเธอ พลางทำสีหน้ารู้สึกผิด“เอาเถอะ วิชานี้มันควบคุมยากมากจริง ๆ เปลี่ยนเป็นวิชาใหม่ก็แล้วกัน!”วิชาผสานพลังนั้นควบคุมได้ยากซูจีจึงยื่นมือทั้งสองข้างออกไป และปลดปล่อยวิชาที่เธอหยิบมาใช้ได้อย่างสะดวกออกไปในทันที“เพลิงฟินิกส์!”เธอขยับมือร่ายวิชา พร้อมทั้งยื่นมือข้างหนึ่งออกไปทันใดนั้นปีกเพลิงสีดำทมิฬคู่หนึ่งก็พลันแยกออกจากกัน ก่อนที่มันจะกลายเป็นนกฟินิกส์เพลิงทมิฬตัวหนึ่งนกฟินิกส์เพลิงตัวนี้มีความยาวมากกว่าห้าเมตร เมื่อมันกระพือปีกแต่ละครั้ง ขนนกเพลิงก็พลันปลิวว่อนไปในอากาศมันส่งเสียงคำรามออกมา แล้วพุ่งเข้าหาอันเดรียในทันที“หอกมังกรทมิฬ!”อันเดรียขว้างหอกมังกรทมิฬที่อยู่ในมือใส่ฟินิกส์เพลิงออกไปทันทีเขาต้องการที่จะแทงฟินิกส์ตัวนี้ด้วยหอกมังกรทมิฬของเขา“ควบแน่น!”แต่แล้วซูจีก็ปลดปล่อยวิชา
