่ยักษ์นั้น หลูเหม่ยจวนก็พลันรู้สึกเย็นยะเยือกไปทั้งร่าง แววตาของเธอเต็มไปด้วยกระแสความอ้อนวอนในทันที“ฉันไม่อยากเข้าสู่วัฏสงสารอีกแล้ว ฉันอยากไปช่วยแม่…..”“ถึงจะพูดอะไรในตอนนี้ มันก็สายเกินไปแล้ว”ซวนหยวนอิงจี๋มีสีหน้าเย็นชา “ในเมื่อเจ้าทำความผิด ข้าก็จะต้องลงโทษเจ้า”“ทำไมเธอถึงต้องมาลงโทษฉันด้วย! ทำไมล่ะ? ที่ผ่านมาเธอเคยช่วยอะไรฉันบ้าง? เธอเคยทำตัวให้สมกับเป็นพี่สาวของฉันหรือไง!”หลูเหม่ยจวนน˺าตาคลอหน่วย “ตอนนี้แม่กำลังถูกทับอยู่ใต้เสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ มีแค่ฉันคนเดียวเท่านั้นที่จะช่วยท่านได้ มีแค่ฉันคนเดียวเท่านั้น! ดังนั้นฉันจะตายไม่ได้!”“พวกท่านได้ตายไปแล้ว ใครก็ช่วยพวกท่านไม่ได้”ซวนหยวนอิงจี๋กล่าวออกมาเบา ๆ“ฉันจะตายไม่ได้ ไม่เอานะ!”โซ่จำนวนนับไม่ถ้วนได้พุ่งออกมาจากบานประตูวัฏสงสาร และพันรัดร่างกายของหลูเหม่ยจวนที่กำลังดิ้นรนอย่างสุดชีวิตแต่พลังของเธอยังอ่อนแอมากเมื่อเทียบกับพลังของประตูวัฏสงสารนี้พลังของประตูวัฏสงสารเชื่อมโยงกับพลังของซวนหยวนอิงจี๋โดยตรงมันจึงเป็นไปไม่ได้ที่ผู้ยิ่งใหญ่เซียนฟ้าจะสามารถต้านทานพลังของเซียนศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นผู้ครอบครองพลังเทพหลังจากที่วิชาดัชนีวัฏสงสารของซวนหยวนอิงจี๋เริ่มทำงานอย่างสมบูรณ์ เธอก็เตรียมตัวที่จะส่งน้องสาวของตัวเองเข้าไปสู่วัฏสงสาร แต่ในเวลานี้ มือข้างหนึ่งได้ยื่นมาจับแขนของเธอเบา ๆ“อิงจี๋ พอได้แล้ว…..”มีผู้ฝึกตนอยู่ที่นี่มากมาย ฉินเฉาจึงไ